ประมวลกฎหมายอาญา

นิยามคำสำคัญ 19 คำในประมวลกฎหมายอาญา ได้แก่ โดยทุจริต ทางสาธารณะ สาธารณสถาน เคหสถาน อาวุธ ใช้กำลังประทุษร้าย เอกสาร เอกสารราชการ เอกสารสิทธิ ลายมือชื่อ กลางคืน คุมขัง ค่าไถ่ บัตรอิเล็กทรอนิกส์ หนังสือเดินทาง เจ้าพนักงาน สื่อลามกอนาจารเด็ก กระทำชำเรา คุกคามทางเพศ

หลักไม่มีผลย้อนหลัง: ไม่มีกฎหมาย=ไม่มีความผิด=ไม่มีโทษ กฎหมายใหม่ยกเลิกความผิด=พ้นผิดทันที

บัญญัติให้ใช้กฎหมายที่เป็นคุณแก่ผู้กระทำความผิดเมื่อกฎหมายเปลี่ยนแปลง หากกฎหมายใหม่ยกเลิกความผิด ผู้กระทำพ้นจากการเป็นผู้กระทำผิดหรือสิ้นสุดการลงโทษ

ทำผิดในไทย: ต้องรับโทษตามกฎหมายไทย รวมถึงเรือไทย/อากาศยานไทยทุกที่ในโลก

ขยายเขตอำนาจของกฎหมายไทยให้ครอบคลุมความผิดที่กระทำบางส่วนหรือมีผลเกิดขึ้นในราชอาณาจักร แม้จะเริ่มกระทำนอกราชอาณาจักรก็ตาม

เรือไทยและอากาศยานไทยถือเป็นส่วนหนึ่งของราชอาณาจักร ความผิดที่เกิดขึ้นในเรือหรืออากาศยานไทยไม่ว่าจะอยู่ที่ใดในโลก ต้องรับผิดตามกฎหมายไทย

ผิดนอกราชอาณาจักร: ผิดได้แม้ทำนอกไทย เช่น ความมั่นคง/ปลอมเงิน/ปลอมบัตร/ค้ามนุษย์ ม.8=คนไทยทำผิดนอก

กำหนดให้คนไทยหรือคนต่างด้าวที่กระทำความผิดบางประเภทนอกราชอาณาจักรต้องรับโทษตามกฎหมายไทย หากมีการร้องขอให้ลงโทษโดยรัฐบาลต่างประเทศ ผู้เสียหาย หรือรัฐบาลไทย

ห้ามลงโทษซ้ำ: รับโทษต่างประเทศแล้ว→ศาลไทยลดโทษ/ไม่ลงโทษได้ (Ne Bis In Idem)

บัญญัติห้ามเด็ดขาดมิให้ส่งผู้มีสัญชาติไทยให้แก่รัฐบาลต่างประเทศเพื่อดำเนินคดีหรือลงโทษ

ใช้เท่าเทียม: กฎหมายอาญาใช้กับทุกคนเท่ากัน ไม่มีข้อยกเว้นตามฐานะ/ตำแหน่ง

วิธีการเพื่อความปลอดภัยจะใช้บังคับแก่บุคคลใดได้ก็ต่อเมื่อ มีบทบัญญัติแห่งกฎหมายให้ใช้บังคับได้เท่านั้น และกฎหมายที่จะใช้บังคับนั้น...

ถ้าตามบทบัญญัติของกฎหมายที่บัญญัติในภายหลังได้มีการ ยกเลิกวิธีการเพื่อความปลอดภัยใด และถ้าผู้ใดถูกใช้บังคับวิธีการเพื่อความปลอดภัย...

ในกรณีที่มีผู้ถูกใช้บังคับวิธีการเพื่อความปลอดภัยใดอยู่ และ ได้มีบทบัญญัติของกฎหมายที่บัญญัติในภายหลังเปลี่ยนแปลงเงื่อนไขที่จะสั่ง...

ผิดนอกราชอาณาจักร: คนไทยทำผิดต่างประเทศ+รับโทษแล้ว → ศาลลดโทษ/ไม่ลงโทษได้ ป้องกันลงโทษซ้ำ

กฎหมายเฉพาะท้องถิ่น: ใช้เฉพาะในท้องถิ่น แม้ยกเลิกก็ยังใช้กับผู้ทำผิดก่อนยกเลิก

ภาค 1 ใช้กับกฎหมายอื่น: หลักทั่วไป ป.อ. ภาค 1 ใช้กับความผิดตาม พ.ร.บ. อื่นด้วย ยกเว้นกฎหมายนั้นกำหนดไว้เป็นอื่น

กำหนดประเภทโทษทางอาญาห้าประการ และห้ามใช้โทษประหารชีวิตหรือจำคุกตลอดชีวิตกับผู้กระทำผิดที่อายุต่ำกว่าสิบแปดปีโดยให้ใช้จำคุกห้าสิบปีแทน

ประหารชีวิต: วิธีฉีดยาให้ตาย (เปลี่ยนจากยิงเป้าเป็นฉีดยา ตั้งแต่ พ.ศ. 2546)

กำหนดวิธีการลดโทษประหารชีวิตและโทษจำคุกตลอดชีวิต โดยการลดโทษประหารชีวิตให้เป็นจำคุกตลอดชีวิตหรือจำคุกไม่น้อยกว่ายี่สิบห้าปี และลดโทษจำคุกตลอดชีวิตเป็นจำคุกไม่น้อยกว่ายี่สิบห้าปี

ในการคำนวณระยะเวลาจำคุก ให้นับวันเริ่มจำคุกรวม คำนวณเข้าด้วย และให้นับเป็นหนึ่งวันเต็มโดยไม่ต้องคำนึงถึงจำนวนชั่วโมง ถ้าระยะเวลาที...

โทษจำคุก ให้เริ่มแต่วันมีคำพิพากษา แต่ถ้าผู้ต้องคำ พิพากษาถูกคุมขังก่อนศาลพิพากษา ให้หักจำนวนวันที่ถูกคุมขังออกจากระยะเวลาจำคุก ตา...

ผู้ใดกระทำความผิดซึ่งมีโทษจำคุก และในคดีนั้นศาลจะ ลงโทษจำคุกไม่เกินสามเดือน ถ้าไม่ปรากฏว่าผู้นั้นได้รับโทษจำคุกมาก่อน หรือปรากฏว่า...

ผู้ใดต้องโทษกักขัง ให้กักตัวไว้ในสถานที่กักขังซึ่งกำหนดไว้ อันมิใช่เรือนจำ สถานีตำรวจ หรือสถานที่ควบคุมผู้ต้องหาของพนักงานสอบสวน ถ...

ผู้ต้องโทษกักขังในสถานที่ซึ่งกำหนด จะได้รับการเลี้ยงดูจาก สถานที่นั้น แต่ภายใต้ข้อบังคับของสถานที่ผู้ต้องโทษกักขังมีสิทธิที่จะรับอ...

ถ้าผู้ต้องโทษกักขังถูกกักขังในที่อาศัยของผู้นั้นเอง หรือของ ผู้อื่นที่ยินยอมรับผู้นั้นไว้ ผู้ต้องโทษกักขังนั้นมีสิทธิที่จะดำเนินกา...

ถ้าในระหว่างที่ผู้ต้องโทษกักขังตามมาตรา ๒๓ ได้รับโทษ กักขังอยู่ความปรากฏแก่ศาลเอง หรือปรากฏแก่ศาลตามคำแถลงของพนักงานอัยการหรือ ผู้...

ผู้ใดต้องโทษปรับ ผู้นั้นจะต้องชำระเงินตามจำนวนที่กำหนด ไว้ในคำพิพากษาต่อศาล

กำหนดสถานที่รับโทษจำคุกในเรือนจำ กำหนดขอบเขตโทษจำคุกตั้งแต่หนึ่งวันถึงห้าสิบปี และจำกัดให้โทษจำคุกรวมกันไม่เกินห้าสิบปี

ในกรณีที่ผู้ต้องโทษปรับไม่ชำระค่าปรับภายในกำหนด เวลาตามมาตรา ๒๙ วรรคหนึ่ง ให้ศาลมีอำนาจออกหมายบังคับคดีเพื่อยึดทรัพย์สินหรือ อายัด...

กำหนดกระบวนการเมื่อผู้ต้องโทษปรับไม่ชำระค่าปรับ ให้ยึดทรัพย์สินก่อน หากไม่มีให้กักขังแทนในอัตรา 500 บาทต่อวัน สูงสุดไม่เกินหนึ่งปี (หรือสองปีสำหรับค่าปรับตั้งแต่ 200,000 บาทขึ้นไป)

ในกรณีที่ศาลพิพากษาปรับ ผู้ต้องโทษปรับซึ่งมิใช่ นิติบุคคลและไม่มีเงินชำระค่าปรับอาจยื่นคำร้องต่อศาลชั้นต้นที่พิพากษาคดีเพื่อขอทำงา...

ถ้าภายหลังศาลมีคำสั่งอนุญาตตามมาตรา ๓๐/๑ แล้ว ความปรากฏแก่ศาลเองหรือความปรากฏตามคำแถลงของโจทก์หรือเจ้าพนักงานว่าผู้ต้อง โทษปรับมีเ...

คำสั่งศาลตามมาตรา ๓๐/๑ และมาตรา ๓๐/๒ ให้เป็น ที่สุด

ในกรณีที่ศาลจะพิพากษาให้ปรับผู้กระทำความผิดหลายคน ในความผิดอันเดียวกัน ในกรณีเดียวกันให้ศาลลงโทษปรับเรียงตามรายตัวบุคคล

ทรัพย์สินใดที่กฎหมายบัญญัติไว้ว่า ผู้ใดทำหรือมีไว้เป็น ความผิด ให้ริบเสียทั้งสิ้น ไม่ว่าเป็นของผู้กระทำความผิด และมีผู้ถูกลงโทษตาม...

ริบทรัพย์: ของที่ใช้ทำผิด (อาวุธ/ยานพาหนะ) + ของที่ได้จากความผิด (เงิน/ยาเสพติด) ของคนอื่นที่ไม่รู้เห็น→ไม่ริบ

ริบทรัพย์ไม่ต้องมีผู้ถูกลงโทษ: จำเลยหนี/ตาย→ศาลริบของกลางได้ เช่น ยาเสพติดที่ยึดไว้

เมื่อศาลมีคำสั่งริบทรัพย์สิน ทรัพย์นั้นตกเป็นสิทธิของแผ่นดินทันที และศาลอาจสั่งทำลายทรัพย์สินที่ไม่คุ้มค่าการเก็บรักษาได้

ริบทรัพย์สิน: ของที่ใช้ทำผิด + ของที่ได้มาจากความผิด ศาลสั่งริบได้ เช่น อาวุธที่ใช้ทำร้าย เงินที่ได้จากค้ายา รถที่ใช้ขนยาเสพติด

ริบเสมอ: ของผิดกฎหมาย (ยาเสพติด/อาวุธเถื่อน/ของปลอม) ริบไม่ว่าเจ้าของเป็นใคร ≠ ม.33 (ต้องมีผู้ถูกลงโทษ)

เจ้าของแท้จริงของทรัพย์สินที่ถูกริบซึ่งไม่ได้รู้เห็นเป็นใจในการกระทำผิด มีสิทธิร้องขอรับทรัพย์คืนได้ภายในหนึ่งปีนับแต่วันที่ศาลมีคำสั่งริบ

วิธีการเพื่อความปลอดภัย ≠ โทษ: ไม่ใช่การลงโทษ แต่คุ้มครองสังคม 5 วิธี (กักกัน/ห้ามเข้าเขต/ทัณฑ์บน/คุมรักษา/ห้ามอาชีพ)

ศาลอาจสั่งกักกันผู้ที่เคยถูกลงโทษจำคุกมาแล้วไม่น้อยกว่าสองครั้งและกระทำผิดซ้ำภายในห้าปี โดยกักกันได้ไม่เกินสิบปีนับแต่วันพ้นโทษ

ห้ามเข้าเขต: ศาลสั่งห้ามเข้าพื้นที่กำหนด ≤5 ปีหลังพ้นโทษ เช่น ห้ามเข้าใกล้บ้านผู้เสียหาย

ศาลอาจสั่งห้ามมิให้ผู้กระทำผิดประกอบอาชีพหรือกิจการที่เปิดโอกาสให้กระทำผิดซ้ำ โดยกำหนดระยะเวลาห้ามได้ไม่เกินห้าปีนับแต่วันพ้นโทษ

ศาลอาจสั่งให้คุมตัวผู้กระทำผิดที่มีจิตบกพร่อง โรคจิต หรือจิตฟั่นเฟือนไว้ในสถานพยาบาล โดยระยะเวลาคุมตัวต้องไม่เกินกำหนดโทษตามคำพิพากษา

ศาลอาจสั่งให้ส่งผู้กระทำผิดที่ติดยาเสพติดให้โทษไปรับการบำบัดรักษาในสถานพยาบาลแทน โดยระยะเวลาต้องไม่เกินกำหนดโทษตามคำพิพากษา

ศาลอาจสั่งให้ผู้กระทำผิดหรือผู้ที่มีเหตุควรเชื่อว่าจะก่อเหตุร้ายทำทัณฑ์บน กำหนดจำนวนเงินและระยะเวลาไม่เกินห้าปี

ศาลอาจสั่งห้ามผู้กระทำผิดเข้าพื้นที่หรือเขตที่กำหนดหลังพ้นโทษ โดยกำหนดระยะเวลาได้ไม่เกินห้าปีนับแต่วันพ้นโทษ

ไม่ใช่โทษ: กักกัน/ห้ามเขต/ทัณฑ์บน/คุมตัว/ห้ามอาชีพ ≠ โทษ(จำคุก/ปรับ) สั่งได้แม้ไม่ต้องรับโทษ

วิธีการเพื่อความปลอดภัยใช้กฎหมายที่มีผลบังคับใช้ ณ ขณะที่ศาลพิพากษาหรือมีคำสั่ง ไม่ใช่กฎหมายที่ใช้อยู่ในขณะกระทำความผิด

เพิกถอนได้: ศาลเพิกถอนวิธีการฯ ได้ทุกเมื่อ ถ้าไม่จำเป็นแล้ว เช่น ผู้ป่วยหายดีแล้ว→ปล่อย

แก้ไขวิธีการฯ: ศาลเปลี่ยนได้ทุกเมื่อ เช่น เปลี่ยนจากกักกัน→ห้ามเขต หรือเพิ่ม/ลดระยะเวลา

เพิ่มโทษซ้ำ: ทำผิดซ้ำใน 5 ปี → เพิ่มกึ่งหนึ่ง (เช่น ศาลกำหนด 2 ปี → เพิ่มเป็น 3 ปี) ลหุโทษ=3 ปี

ศาลอาจเพิ่มโทษอีกกึ่งหนึ่งสำหรับผู้ที่กระทำความผิดลหุโทษซ้ำอีกครั้งภายในหนึ่งปีนับแต่วันที่คำพิพากษาถึงที่สุด

เมื่อมีเหตุบรรเทาโทษ ศาลมีดุลพินิจลดโทษลงจากที่กฎหมายกำหนดได้ โดยเหตุบรรเทาโทษได้แก่ ผู้เยาว์ ความเจ็บป่วย ความยากจน ให้ความร่วมมือ สำนึกผิด หรือเหตุอื่นทำนองเดียวกัน

ผู้กระทำผิดโทษจำคุกไม่เกิน ๕ ปี ที่ไม่เคยต้องโทษจำคุกมาก่อน ศาลอาจรอการกำหนดโทษหรือรอการลงโทษไว้ไม่เกิน ๕ ปี โดยคำนึงถึงอายุ ประวัติ และเหตุอื่นอันควรปรานี

เมื่อศาลสั่งรอการลงโทษ อาจกำหนดเงื่อนไขคุมความประพฤติ ๖ ข้อ ได้แก่ รายงานตัว ทำงานอาชีพ ละเว้นสมาคมที่นำสู่ความผิด บำบัดรักษา บริการสังคมไม่เกิน ๒๔๐ ชั่วโมง และชดใช้ค่าเสียหาย

รอลงอาญา: โทษจำคุก ≤ 5 ปี + ไม่เคยติดคุกมาก่อน → ศาลรอลงโทษได้ ≤ 5 ปี ถ้าไม่ทำผิดอีกในระหว่างรอ → พ้นโทษ ทำผิดอีก → บวกโทษ (ม.90)

ผู้ที่ถูกรอการลงโทษแล้วยังกระทำผิดซ้ำในระหว่างเวลาที่กำหนด ศาลให้เพิกถอนการรอลงโทษและบวกโทษเดิมกับโทษใหม่ หากความผิดใหม่มีโทษสูงไม่เกิน ๕ ปี อยู่ในดุลพินิจของศาล

เมื่อจะลดมาตราส่วนโทษ โทษประหารชีวิตลดเป็นจำคุกตลอดชีวิตหรือห้าสิบปี โทษจำคุกตลอดชีวิตลดเป็นห้าสิบปีแล้วลดตามส่วน โทษมีกำหนดเวลาลดจากขั้นสูงลงมาตามสัดส่วน

ความรับผิดทางอาญาต้องมี "เจตนา" — กระทำโดยรู้ตัวและประสงค์ให้เกิดผล หรือเล็งเห็นว่าผลจะเกิดขึ้น หากไม่มีเจตนาจะไม่ผิดอาญา เว้นแต่กฎหมายกำหนดให้รับผิดแม้ประมาทหรือไม่มีเจตนา

กระทำโดยพลาด: เจตนาทำ ก. แต่ถูก ข. → ผิดเหมือนเจตนาทำ ข. แต่โทษไม่หนักกว่าประมาท

สำคัญผิดในตัวบุคคล: เจตนาฆ่า ก. แต่ฆ่า ข. เพราะเข้าใจผิดว่าเป็น ก. → ผิดฐานเจตนาฆ่า ข.

สำคัญผิดในข้อเท็จจริง: เข้าใจผิดว่ามีเหตุที่ทำให้ไม่ผิด → ได้ประโยชน์จากความเข้าใจผิดนั้น เช่น คิดว่าถูกทำร้ายจึงป้องกัน แต่จริงๆ ไม่ได้ถูกทำร้าย

สำคัญผิดในตัวบุคคล: ยิงผิดตัว (ตั้งใจยิง ก. แต่ไปถูก ข.) ถือว่ามีเจตนาฆ่า ข. ด้วย — "เจตนาโอน" ข้ามตัวบุคคล ออกสอบบ่อยมาก

ไม่รู้กฎหมาย: ไม่พ้นผิด แต่ถ้าพิสูจน์ได้ว่าไม่รู้จริง → ศาลลดโทษได้ ≠ ไม่รู้ข้อเท็จจริง (ม.62=ไม่เจตนา)

ผู้ใช้: จ้างวาน/ยุยง/บังคับให้ทำผิด → รับโทษเท่าตัวการ ถ้าคนถูกใช้ไม่ทำ → ผู้ใช้รับ 1/3

ผู้จำต้องกระทำเพื่อป้องกันภยันตรายที่ใกล้จะถึง ซึ่งตนมิได้ก่อขึ้นเอง และหลีกเลี่ยงวิธีอื่นไม่ได้ ถ้าไม่เกินสมควรแก่เหตุ ผู้นั้นไม่ต้องรับโทษ

ตัวการ: 2 คนขึ้นไปร่วมทำผิด ทุกคนรับโทษเท่ากัน ต้องมีเจตนาร่วม+ลงมือร่วม

ป้องกันตัว: ภยันตรายจากการละเมิดกฎหมาย+ใกล้จะถึง+พอสมควรแก่เหตุ = ไม่ผิด ออกสอบทุกปี

ป้องกันเกินสมควร: ศาลลดโทษ ถ้าตกใจ/กลัว → ไม่ลงโทษก็ได้

ผู้กระทำผิดด้วยความจำเป็น ๒ กรณี คือ ถูกบังคับจนขัดขืนไม่ได้ หรือหนีภยันตรายที่ใกล้จะถึง หากไม่เกินสมควรแก่เหตุก็ไม่ต้องรับโทษ แต่หากเกินสมควรแก่เหตุศาลลดโทษได้

ความผิดตามที่บัญญัติไว้ในมาตรา ๓๓๔ ถึงมาตรา ๓๓๖ วรรคแรก และมาตรา ๓๔๑ ถึงมาตรา ๓๖๔ นั้น ถ้าเป็นการกระทำที่สามีกระทำต่อภริยา หรือภริ...

จำเป็น: ทำผิดเพื่อหนีภัยที่ไม่ได้ก่อเอง + พอสมควร = ไม่ต้องรับโทษ ต่างจากป้องกัน (ม.68) ตรงที่ภัยไม่ใช่จากการละเมิดกฎหมาย

เด็ก 12-15 ปี ทำผิด: ไม่ต้องรับโทษ แต่ศาลดำเนินการได้ เช่น ว่ากล่าว มอบตัวให้ผู้ปกครอง ส่งสถานฝึก เด็ก < 12 ปี ไม่มีความผิดเลย (ม.73)

เด็ก < 12 ปี ทำผิด: ไม่ต้องรับโทษเลย ไม่ต้องดำเนินคดี ส่งตัวให้เจ้าหน้าที่คุ้มครองเด็ก เด็ก 12-15 ปี → ม.73 ไม่ต้องรับโทษแต่ศาลดำเนินการได้

เด็ก 15-18 ปี: ศาลลดโทษกึ่งหนึ่งได้ หรือใช้วิธีการสำหรับเด็กแทนลงโทษ (ส่งสถานฝึก มอบผู้ปกครอง) — ขึ้นศาลเยาวชน

เด็ก <12 ปี: ไม่ต้องรับโทษเลย ส่งคุ้มครองเด็ก | 12-15 ปี: ไม่ต้องรับโทษแต่ใช้มาตรการพิเศษ (ม.73-74)

เด็กอายุกว่า ๑๒ ปีแต่ไม่เกิน ๑๕ ปีที่กระทำความผิดไม่ต้องรับโทษ แต่ศาลมีอำนาจตักเตือน มอบให้บิดามารดาดูแล หรือส่งไปสถานฝึกอบรม ตามที่เห็นสมควร

เหตุบรรเทาโทษ: ศาลลดโทษได้ไม่เกินกึ่งหนึ่ง เช่น สารภาพ รู้สึกผิด ช่วยเหลือผู้เสียหาย

ในคดีที่มีโทษปรับสถานเดียว ถ้าผู้ที่ต้องหาว่ากระทำความ ผิด นำค่าปรับในอัตราอย่างสูงสำหรับความผิดนั้นมาชำระก่อนที่ศาลเริ่มต้นสืบพยา...

พยายาม: ลงมือแล้วแต่ไม่สำเร็จ → โทษ 2/3 เช่น พยายามฆ่า = 2/3 ของ 15-20 ปี

พยายามเป็นไปไม่ได้: ใช้ยาพิษแต่เป็นน้ำตาล/ยิงศพ → ลดโทษ/ไม่ลงโทษก็ได้ ≠ พยายามธรรมดา(ม.80)

ผู้ที่ลงมือกระทำผิดแล้วกลับใจหยุดหรือพยายามป้องกันไม่ให้การกระทำนั้นบรรลุผล ศาลมีดุลพินิจลดโทษหรือไม่ลงโทษเลยก็ได้

ถ้าหลายคนร่วมกันทำผิด ทุกคนเป็น "ตัวการร่วม" รับโทษเต็มเหมือนกันหมด ไม่ใช่แค่คนลงมือเพียงคนเดียว ใช้บ่อยในคดีที่มีผู้สมรู้ร่วมคิดหลายราย

ผู้ก่อให้ผู้อื่นกระทำความผิดโดยใช้ บังคับ ขู่ จ้าง หรือยุยง ถือเป็นผู้ใช้ รับโทษเสมือนตัวการหากผู้ถูกใช้กระทำผิด แต่หากความผิดไม่เกิดขึ้นรับโทษเพียงหนึ่งในสาม

หากผู้ถูกใช้กระทำโดยไม่รู้ว่าเป็นความผิด หรือมีเหตุยกเว้นโทษ กฎหมายถือว่าผู้ใช้เป็นผู้กระทำความผิดโดยตรง ไม่ใช่แค่ผู้ใช้

ถ้าผู้ถูกใช้ตามมาตรา ๘๔ หรือผู้กระทำตามคำโฆษณา หรือประกาศแก่บุคคลทั่วไปให้กระทำความผิดตามมาตรา ๘๕ ได้ให้ข้อมูลสำคัญอัน เป็นการเปิด...

ผู้สนับสนุน: ช่วยเหลือ/ให้สะดวกก่อนหรือขณะทำผิด → โทษ 2/3 ต่างจากตัวการที่ไม่ได้ร่วมลงมือ

เหตุส่วนตัว: ไม่เกี่ยวกับคนอื่น (เช่น เด็ก/จำเป็น) | เหตุภายนอก: เกี่ยวกับทุกคน (เช่น สถานที่/เวลา)

ผู้กระทำผิดจะรับผิดต่อผลที่หนักขึ้นได้ก็ต่อเมื่ออาจเล็งเห็นผลนั้นได้ล่วงหน้า หากไม่รู้หรือคาดหมายไม่ได้จะนำพฤติการณ์นั้นมาเพิ่มโทษไม่ได้

ผู้สนับสนุน: โทษ 2/3 ของตัวการ ≠ ผู้ใช้(ม.84=โทษเท่าตัวการ) เช่น ให้อาวุธ/เงิน/ที่ซ่อนตัว

รอลงอาญาแล้วทำผิดอีกในระหว่างรอ: ศาลบวกโทษเดิมที่รอไว้เข้ากับโทษใหม่ เช่น รอ 2 ปี + ทำผิดใหม่จำคุก 1 ปี = จำคุก 3 ปี

กรรมเดียวผิดหลายบท: ลงโทษบทหนักสุดบทเดียว เช่น ยิงปืนขู่ = ทำร้ายร่างกาย+พ.ร.บ.อาวุธปืน → ใช้บทที่โทษหนักกว่า ออกสอบทุกปี

กระทำผิดซ้ำ: พ้นโทษจำคุกยังไม่ถึง 5 ปี แล้วทำผิดจำคุกอีก → ศาลเพิ่มโทษ 1/3 ของโทษครั้งหลัง

หลายกรรม: ลงโทษทุกกรรม รวมโทษจำคุกไม่เกิน 50 ปี เช่น ฆ่า 3 คน = 3 กระทง รวมจำคุกสูงสุด 50 ปี (ไม่ใช่ตลอดชีวิต 3 ครั้ง)

ไม่เพิ่มโทษ: ลหุโทษหรือประมาท ไม่นับเป็นผิดซ้ำเพื่อเพิ่มโทษ (ม.92-93)

อายุความอาญา: ประหาร/ตลอดชีวิต=20ปี | >7ปี=15ปี | >1-7ปี=10ปี | >1เดือน-1ปี=5ปี | ≤1เดือน=1ปี

รอการกำหนดโทษ: ศาลพิพากษาว่าผิดแต่ยังไม่กำหนดโทษ ต่างจากรอลงอาญา(ม.56)ที่กำหนดโทษแล้วแต่รอไว้

เมื่อศาลมีคำสั่งว่าคดีไม่มีมูลหรือโจทก์ถอนฟ้อง ถือว่าการฟ้องครั้งนั้นไม่เคยทำให้อายุความสะดุดหยุดลง อายุความยังคงเดินต่อไปเหมือนไม่มีการฟ้อง

เมื่อศาลพิพากษาถึงที่สุดแล้วแต่ไม่ได้จัดการบังคับโทษภายในกำหนด ๕–๒๐ ปีตามความหนักเบาของโทษ ถือว่าล่วงเลยการลงโทษ ผู้ต้องคำพิพากษาพ้นจากโทษนั้น

อายุความล่วงเลยการลงโทษตามมาตรา ๙๘ ไม่นับในระหว่างที่คดียังอยู่ระหว่างการพิจารณาของศาล เริ่มนับใหม่หลังจากมีคำพิพากษาถึงที่สุดแล้ว

อายุความล่วงเลยการลงโทษหยุดนับในสองกรณี คือ ระหว่างที่ผู้ต้องโทษหลบหนี และระหว่างที่ถูกจำคุกตามคำพิพากษาในคดีอื่น

เมื่อพ้นกำหนดเวลาตามมาตรา ๙๘ แล้วยังบังคับโทษตามคำพิพากษาไม่ได้ ให้ถือว่าล่วงเลยการลงโทษ และผู้ต้องคำพิพากษาพ้นจากโทษนั้น

ความผิดลหุโทษมีข้อยกเว้นพิเศษ ผู้พยายามกระทำและผู้สนับสนุนไม่ต้องรับโทษ และหากโทษสูงสุดเป็นเพียงปรับ ศาลอาจตักเตือนแทนการลงโทษได้

บทบัญญัติในลักษณะ ๑ ให้ใช้ในกรณีแห่งความผิดลหุโทษ ด้วย เว้นแต่ที่บัญญัติไว้ในสามมาตราต่อไปนี้

ความผิดอันยอมความได้ ผู้เสียหายต้องร้องทุกข์ภายใน ๓ เดือนนับแต่รู้เรื่องความผิดและรู้ตัวผู้กระทำ มิฉะนั้นขาดอายุความ

ความผิดอาญาแผ่นดินที่ยอมความไม่ได้ พนักงานอัยการฟ้องคดีได้เองโดยไม่ต้องรอคำร้องทุกข์จากผู้เสียหาย โดยอายุความเป็นไปตามมาตรา ๙๕

เมื่อครบกำหนดเวลาตามมาตรา ๙๘ แล้วยังไม่ได้บังคับโทษตามคำพิพากษา ถือว่าล่วงเลยการลงโทษแล้ว ผู้ต้องคำพิพากษาพ้นจากโทษในความผิดนั้น

บัญญัติโทษผู้ปลงพระชนม์หรือทำร้ายพระมหากษัตริย์และพระราชินี โทษสูงสุดคือประหารชีวิต และมีโทษสำหรับผู้เตรียมการและผู้สมคบด้วย

กำหนดโทษประหารชีวิตแก่ผู้ปลงพระชนม์ พยายามปลงพระชนม์ หรือทำร้ายรัชทายาทหรือผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์

บัญญัติโทษสำหรับการกระทำต่อรัชทายาทในระดับต่างกัน ตั้งแต่ประหารชีวิต จำคุกตลอดชีวิต ไปจนถึงจำคุกสิบหกถึงยี่สิบปี

กำหนดโทษจำคุกตลอดชีวิตแก่ผู้กระทำการให้พระมหากษัตริย์และพระบรมวงศานุวงศ์ชั้นสูงไม่สามารถใช้อำนาจในพระราชสถานะได้ และมีโทษสำหรับผู้เตรียมการด้วย

ผู้ใดเป็นผู้สนับสนุนในการกระทำความผิดตามมาตรา ๑๐๗ ถึงมาตรา ๑๑๐ ต้องระวางโทษเช่นเดียวกับตัวการในความผิดนั้น

ม.112 หมิ่นสถาบัน: หมิ่นประมาท/ดูหมิ่น/อาฆาตมาดร้ายต่อกษัตริย์ ราชินี รัชทายาท ผู้สำเร็จราชการ — จำคุก 3-15 ปี ไม่ใช่ความผิดยอมความ

กบฏ: ใช้กำลังล้มล้างรัฐธรรมนูญ/อำนาจรัฐ/แบ่งแยกดินแดน → ประหาร/ตลอดชีวิต

กำหนดโทษแก่ผู้สะสมกำลัง อาวุธ ทรัพย์สิน หรือรับการฝึกรบเพื่อเตรียมการก่อกบฏ โทษจำคุกไม่เกินสิบปี

บัญญัติโทษแก่ผู้สมคบกับต่างประเทศเพื่อก่อให้เกิดการรุกรานหรือความเป็นปฏิปักษ์ต่อราชอาณาจักรไทย โทษตั้งแต่จำคุกสามปีจนถึงประหารชีวิต

กำหนดโทษแก่ผู้ยุยงปลุกปั่นประชาชนให้เปลี่ยนแปลงกฎหมายหรือรัฐบาลโดยใช้กำลัง หรือก่อให้เกิดความไม่สงบในราชอาณาจักร โทษจำคุกไม่เกินเจ็ดปี

บัญญัติโทษสำหรับผู้สมคบคิดตั้งแต่สองคนขึ้นไปหรือเตรียมการเพื่อกระทำการกบฏตามมาตรา ๑๑๓ โดยแยกโทษตามพฤติการณ์

กำหนดโทษแก่ผู้แสวงหาและส่งความลับของราชการที่เกี่ยวกับความปลอดภัยของรัฐไปยังต่างประเทศหรือใช้ในทางปฏิปักษ์ต่อรัฐ โทษจำคุกสามถึงสิบห้าปี

บัญญัติโทษประหารชีวิตหรือจำคุกตลอดชีวิตแก่คนไทยที่กระทำการให้ราชอาณาจักรตกอยู่ใต้อำนาจอธิปไตยของต่างประเทศหรือทำให้เอกราชของรัฐเสื่อมเสีย

กำหนดโทษแก่ผู้ล้วงความลับที่เกี่ยวกับความปลอดภัยของประเทศเพื่อส่งต่างประเทศ โดยมีโทษหนักขึ้นเป็นประหารชีวิตหรือจำคุกตลอดชีวิตในเวลาสงคราม

บัญญัติโทษจำคุกห้าปีถึงตลอดชีวิตแก่ผู้กระทำการใดๆ เพื่อช่วยข้าศึกให้ชนะในการรบหรือทำให้ราชอาณาจักรและกองทัพไทยเสียเปรียบ

กำหนดโทษจำคุกไม่เกินห้าปีแก่ผู้ยุยงหรือเสี้ยมสอนทหาร ตำรวจ หรือเจ้าหน้าที่รัฐให้หนีราชการ ทรยศ หรือก่อกบฏ

บัญญัติโทษจำคุกสามถึงสิบห้าปีแก่ผู้ทำลายหรือทำให้เสียหายซึ่งสาธารณสมบัติหรือสิ่งสาธารณประโยชน์ เพื่อก่อความวุ่นวายหรือคุกคามความมั่นคงของรัฐ

กำหนดโทษจำคุกไม่เกินห้าปีและปรับไม่เกินหนึ่งแสนบาทแก่ผู้ยุยงทหาร ตำรวจ หรืออาสาสมัครทหารให้หนีราชการหรือละทิ้งหน้าที่

บัญญัติโทษจำคุกห้าปีถึงตลอดชีวิตแก่ผู้ส่งเสบียงอาหาร อาวุธ หรือยุทธภัณฑ์ให้แก่ข้าศึก อันเป็นการช่วยเหลือศัตรูของชาติ

บัญญัติโทษแก่ผู้ทำลายสิ่งอุปกรณ์ทางทหาร เช่น ป้อม ค่าย อาวุธ เรือรบ อากาศยาน โดยโทษหนักขึ้นเป็นประหารชีวิตหรือตลอดชีวิตในเวลาสงคราม

กำหนดโทษแก่ผู้ทำลายโครงสร้างพื้นฐานสาธารณะ เช่น ถนน สะพาน ทางรถไฟ การสื่อสาร เพื่อประโยชน์ของข้าศึก มีโทษหนักขึ้นในเวลาสงคราม

บัญญัติโทษแก่ผู้รวบรวมกำลังพลให้ข้าศึก และโทษหนักกว่าสำหรับคนไทยที่สมัครเป็นทหารข้าศึก ถึงขั้นประหารชีวิต

กำหนดโทษจำคุกห้าถึงสิบห้าปีแก่ผู้กระทำการอันเป็นอันตรายต่อทหาร ตำรวจ หรือเจ้าหน้าที่ที่กำลังปฏิบัติหน้าที่ป้องกันประเทศ

ห้ามผู้ใดดูหมิ่นรัฐต่างประเทศโดยกระทำต่อธง เครื่องหมาย หรือเจ้าหน้าที่ของรัฐนั้น โทษจำคุกไม่เกินสองปีหรือปรับไม่เกินสี่หมื่นบาท

ห้ามกระทำการเพื่อให้ได้มาซึ่งข้อความหรือเอกสารความลับเกี่ยวกับความปลอดภัยของประเทศเพื่อส่งให้รัฐบาลต่างประเทศ โทษจำคุกตั้งแต่หนึ่งปีถึงสิบปี

ห้ามผู้ใดทำให้เสื่อมเสียธงหรือเครื่องหมายของมิตรประเทศที่แสดงไว้เพื่อเป็นเกียรติยศ โทษจำคุกไม่เกินสองปีหรือปรับไม่เกินสี่หมื่นบาท

ห้ามผู้ใดทำให้เสื่อมเสียธงชาติหรือเครื่องหมายอื่นที่มีความหมายถึงรัฐ โทษจำคุกไม่เกินสองปีหรือปรับไม่เกินสี่หมื่นบาท

ห้ามผู้ใดดูหมิ่นผู้แทนรัฐบาลต่างประเทศที่ได้รับแต่งตั้งให้มาปฏิบัติงานในราชอาณาจักร โทษจำคุกไม่เกินสองปีหรือปรับไม่เกินสี่หมื่นบาท

ห้ามผู้ใดประทุษร้ายต่อร่างกายหรือเสรีภาพของประมุขรัฐต่างประเทศที่อยู่ในราชอาณาจักรหรือมาเยือนอย่างเป็นทางการ โทษจำคุกหนึ่งถึงเจ็ดปี

ผู้ใดกระทำความผิดอาญาโดยมุ่งขู่เข็ญหรือบังคับรัฐบาลหรือสร้างความหวาดกลัวแก่ประชาชน มีความผิดฐานก่อการร้าย โทษสูงสุดถึงประหารชีวิต

ห้ามผู้ใดให้ จัดหา รวบรวม หรือรับทรัพย์สินหรือเงินโดยรู้ว่าจะนำไปใช้สนับสนุนการก่อการร้าย โทษจำคุกสองถึงสิบปีและปรับตั้งแต่สี่หมื่นถึงสองแสนบาท

ห้ามผู้ใดขู่ว่าจะก่อการร้ายโดยมีพฤติการณ์ที่ควรเชื่อว่าจะกระทำจริง โทษจำคุกสองถึงเจ็ดปีและปรับตั้งแต่สี่หมื่นถึงหนึ่งแสนสี่หมื่นบาท

ผู้ใดสมคบกันตั้งแต่สองคนขึ้นไปเพื่อก่อการร้ายมีความผิด โทษจำคุกสองถึงสิบปีและปรับตั้งแต่สี่หมื่นถึงสองแสนบาท

ดูหมิ่นเจ้าพนักงาน: ด่า/สบประมาทต่อหน้าขณะปฏิบัติหน้าที่ → จำคุก ≤ 1 ปี เป็นความผิดอาญาแผ่นดิน

แจ้งความเท็จ (ป.อ.): แจ้งข้อความเท็จต่อเจ้าพนักงาน — จำคุก ≤ 6 เดือน / ปรับ ≤ 10,000 ต่างจาก วิ.อาญา ม.157 (แจ้งเท็จเกี่ยวกับความผิดอาญาโดยเฉพาะ)

ห้ามผู้ใดต่อสู้หรือขัดขวางเจ้าพนักงานในการปฏิบัติหน้าที่ โทษจำคุกไม่เกินหนึ่งปี หากใช้กำลังประทุษร้ายโทษจำคุกไม่เกินสี่ปี

ห้ามผู้ใดแจ้งข้อความเท็จแก่เจ้าพนักงานอันอาจทำให้ผู้อื่นหรือประชาชนเสียหาย โทษจำคุกไม่เกินหกเดือนหรือปรับไม่เกินหนึ่งหมื่นบาท

ห้ามผู้ใดบังคับหรือขู่เข็ญเจ้าพนักงานให้ปฏิบัติการมิชอบหรือละเว้นหน้าที่ โทษจำคุกไม่เกินสี่ปีหรือปรับไม่เกินแปดหมื่นบาท

ห้ามผู้ใดถอนหรือทำลายตราหรือเครื่องหมายที่เจ้าพนักงานประทับไว้เป็นหลักฐานในการยึดหรืออายัดสิ่งของ โทษจำคุกไม่เกินห้าปีหรือปรับไม่เกินหนึ่งแสนบาท

ห้ามผู้ใดแจ้งเหตุที่ไม่ได้เกิดขึ้นจริงต่อเจ้าพนักงานผู้มีหน้าที่รักษาความสงบเรียบร้อย โทษจำคุกไม่เกินสามเดือนหรือปรับไม่เกินห้าพันบาท

ห้ามผู้ใดเคลื่อนย้าย ทำลาย หรือซ่อนทรัพย์สินที่เจ้าพนักงานยึดหรืออายัดไว้ โทษจำคุกไม่เกินสามปีหรือปรับไม่เกินหกหมื่นบาท

ห้ามผู้ใดให้หรือรับว่าจะให้ทรัพย์สินแก่เจ้าพนักงานหรือสมาชิกสภาเพื่อจูงใจให้กระทำการมิชอบ โทษจำคุกไม่เกินห้าปีหรือปรับไม่เกินหนึ่งแสนบาท

ห้ามผู้ใดแสดงตนว่าเป็นเจ้าพนักงานและกระทำการตามตำแหน่งโดยที่ตนไม่ใช่เจ้าพนักงานที่มีอำนาจ โทษจำคุกไม่เกินหนึ่งปีหรือปรับไม่เกินสองหมื่นบาท

ห้ามผู้ไม่มีอำนาจสั่งเจ้าพนักงานโดยอ้างว่าเป็นคำสั่งของผู้บังคับบัญชา โทษจำคุกไม่เกินสองปีหรือปรับไม่เกินสี่หมื่นบาท

ยักยอกทรัพย์ราชการ (ม.147): เจ้าพนักงานเบียดบังทรัพย์ → จำคุก 5-20 ปี / ตลอดชีวิต + ปรับ 100,000-400,000

เจ้าพนักงานใช้อำนาจโดยมิชอบบังคับหรือจูงใจให้บุคคลมอบทรัพย์สินมีความผิดฐานกรรโชกทรัพย์ โทษจำคุกห้าถึงยี่สิบปีหรือตลอดชีวิตและปรับ

รับสินบน (ม.149): เจ้าพนักงานเรียก/รับ/ยอมรับสินบน → จำคุก 5-20 ปี / ตลอดชีวิต / ประหาร ผิดทั้งชอบ+มิชอบหน้าที่

เจ้าพนักงานที่มีหน้าที่จัดเก็บภาษีหรือค่าธรรมเนียม เรียกเก็บเกินอัตราที่กฎหมายกำหนดเพื่อประโยชน์ตนหรือผู้อื่น มีโทษจำคุก 1–10 ปี และปรับ 20,000–200,000 บาท

ผู้ใดเป็นเจ้าพนักงาน มีหน้าที่ซื้อ ทำ จัดการหรือรักษา ทรัพย์ใด ๆ ใช้อำนาจในตำแหน่งโดยทุจริต อันเป็นการเสียหายแก่รัฐ เทศบาล สุขาภิบ...

ปฏิบัติมิชอบ (ม.157 คู่กัน): จ.พง.ทำ/ไม่ทำหน้าที่โดยมิชอบ/ทุจริต → จำคุก 1-10 ปี ≠ ม.157(เจ้าพนักงาน)

เจ้าพนักงานที่มีหน้าที่เรียกเก็บหรือตรวจสอบภาษีอากร กระทำการทุจริตโดยเรียกเก็บหรือรายงานเป็นเท็จ มีโทษหนักถึงจำคุกตลอดชีวิต

เจ้าพนักงานใช้อำนาจตำแหน่งโดยมิชอบ บังคับหรือจูงใจให้บุคคลมอบทรัพย์สินหรือประโยชน์ มีโทษหนักถึงจำคุกตลอดชีวิต

เจ้าพนักงานที่รู้หรือล่วงรู้ความลับราชการแล้วนำไปเปิดเผยในลักษณะที่อาจก่อความเสียหาย มีโทษจำคุกไม่เกิน 5 ปี หรือปรับไม่เกิน 100,000 บาท

เจ้าพนักงานที่อาศัยอำนาจในตำแหน่งแสวงหาผลประโยชน์ที่ตนไม่ควรได้รับ มีโทษจำคุกไม่เกิน 7 ปี หรือปรับไม่เกิน 140,000 บาท

ม.157 มาตราดัง: เจ้าหน้าที่รัฐทำหน้าที่โดยมิชอบ/ทุจริต/ละเว้น — จำคุก 1-10 ปี ใช้ฟ้องตำรวจ ข้าราชการ ผู้บริหาร อปท. ที่ทุจริตหรือไม่ทำหน้าที่

เจ้าพนักงานที่มีหน้าที่เกี่ยวกับเอกสาร กรอกข้อความอันเป็นเท็จลงในเอกสาร มีโทษจำคุก 1–10 ปี และปรับ 20,000–200,000 บาท

เจ้าพนักงานที่อาศัยโอกาสจากหน้าที่ปลอมเอกสาร มีโทษจำคุก 1–10 ปี และปรับ 20,000–200,000 บาท

เจ้าพนักงานที่มีหน้าที่จับกุมปราบปราม แต่ละเว้นหรือช่วยให้ผู้กระทำผิดหลุดพ้น มีโทษจำคุก 1–7 ปี และปรับ 20,000–140,000 บาท

เจ้าพนักงานที่ทำหรือเปิดเผยแผนที่ แบบ สัญญา หรือสิ่งที่เป็นความลับในราชการอันอาจเป็นอันตรายต่อรัฐ มีโทษจำคุกไม่เกิน 10 ปี

เจ้าพนักงานที่รับหรือกักขังบุคคลโดยไม่มีอำนาจหรือโดยวิธีมิชอบกฎหมาย มีโทษจำคุกไม่เกิน 7 ปี และปรับไม่เกิน 140,000 บาท

เจ้าพนักงานที่ดูแลสถานที่คุมขัง รู้ว่าบุคคลถูกขังโดยมิชอบแต่ไม่ดำเนินการปล่อยตัว มีโทษจำคุก 1–7 ปี

เจ้าพนักงานที่ดูแลผู้ต้องขังตามคำพิพากษา ไม่ปฏิบัติตามคำสั่งศาลหรือช่วยให้ผู้ต้องขังหลุดพ้น มีโทษจำคุก 1–10 ปี

เจ้าพนักงานที่ทารุณหรือทำร้ายร่างกาย/จิตใจบุคคลเพื่อบังคับให้ให้การ มีโทษจำคุก 1–10 ปี

เจ้าพนักงานที่มีหน้าที่ดูแลกิจการเข้าไปมีส่วนได้เสียในกิจการนั้นเพื่อประโยชน์ตน มีโทษจำคุก 1–10 ปี และปรับ 20,000–200,000 บาท

ผู้ที่ช่วยเหลือผู้กระทำผิดหรือผู้ต้องหาคดีที่ไม่ใช่ลหุโทษ โดยให้ที่พัก ซ่อนเร้น หรือช่วยให้หลบหนี มีโทษจำคุกไม่เกิน 2 ปี หรือปรับไม่เกิน 40,000 บาท

ผู้ใดขัดขืนคำบังคับตามกฎหมายของพนักงานอัยการ ผู้ว่าคดีหรือพนักงานสอบสวน ซึ่งให้มาเพื่อให้ถ้อยคำ ต้องระวางโทษจำคุกไม่เกินสามเดือน ห...

ผู้ที่ได้รับคำสั่งจากเจ้าพนักงานซึ่งสั่งโดยมีอำนาจตามกฎหมาย แต่ขัดขืนหรือไม่ปฏิบัติตามโดยไม่มีเหตุอันสมควร มีโทษจำคุกไม่เกิน 1 ปี หรือปรับไม่เกิน 20,000 บาท

ผู้ที่ขัดขืนไม่ปฏิบัติตามคำบังคับของศาลที่สั่งให้กระทำหรืองดเว้นกระทำการ มีโทษจำคุกไม่เกิน 6 เดือน หรือปรับไม่เกิน 10,000 บาท

ผู้ที่แจ้งข้อความเท็จต่อเจ้าพนักงานในเรื่องการจดทะเบียนตามกฎหมายซึ่งอาจก่อความเสียหายแก่ผู้อื่น มีโทษจำคุกไม่เกิน 3 ปี หรือปรับไม่เกิน 60,000 บาท

แจ้งความเท็จ: แจ้งว่ามีความผิดเกิดขึ้นโดยรู้ว่าเท็จ → จำคุก ≤ 2 ปี / ปรับ ≤ 40,000 เป็นความผิดยอมความ

ผู้ที่รู้ว่าไม่มีความผิดเกิดขึ้นแต่ยังแจ้งต่อพนักงานสอบสวนหรือเจ้าพนักงานว่ามีความผิดเกิดขึ้น มีโทษจำคุกไม่เกิน 2 ปี หรือปรับไม่เกิน 40,000 บาท

เบิกความเท็จ: ให้การเท็จต่อศาลในข้อสำคัญ → จำคุก ≤ 5 ปี / ปรับ ≤ 100,000 ถ้ามีผลเสียหาย → โทษหนักขึ้น

ผู้ที่เบิกความเท็จในการพิจารณาคดีต่อศาล แม้จะเป็นเพียงข้อที่ไม่ใช่ข้อสำคัญ มีโทษจำคุกไม่เกิน 3 ปี หรือปรับไม่เกิน 60,000 บาท

ผู้ที่ซ่อนเร้น ทำลาย หรือทำให้พยานหลักฐานในคดีใดๆ สูญหายหรือไร้ประโยชน์ก่อนคดีถึงที่สุด มีโทษจำคุกไม่เกิน 5 ปี หรือปรับไม่เกิน 100,000 บาท หรือทั้งจำทั้งปรับ

ผู้นำสืบหรือแสดงพยานหลักฐานเท็จในข้อสำคัญของคดีมีโทษจำคุกไม่เกิน 5 ปี และปรับไม่เกิน 100,000 บาท หากกระทำในคดีอาญาจนเป็นเหตุให้จำเลยต้องรับโทษหนักขึ้น โทษเพิ่มเป็นจำคุก 1-7 ปี และปรับ 20,000-140,000 บาท

ผู้ที่ทำ ซ่อน ทำลาย หรือทำให้พยานหลักฐานในคดีอาญาไร้ประโยชน์มีโทษจำคุกไม่เกิน 5 ปี และปรับไม่เกิน 100,000 บาท หากเป็นคดีที่มีโทษประหารชีวิต โทษเพิ่มเป็นจำคุก 1-7 ปี

หากการกระทำตามมาตรา 177 ในคดีอาญาเป็นเหตุให้ผู้ถูกฟ้องต้องรับโทษหรือรับโทษหนักขึ้น ผู้กระทำต้องระวางโทษจำคุก 1-7 ปี และปรับ 20,000-140,000 บาท

หากการกระทำตามมาตรา 177 เป็นเหตุให้จำเลยต้องโทษประหารชีวิต ผู้กระทำต้องระวางโทษประหารชีวิตหรือจำคุกตลอดชีวิต

ผู้ถูกคุมขังตามอำนาจศาลหรือพนักงานสอบสวนที่หลุดพ้นจากการคุมขังมีโทษจำคุกไม่เกิน 3 ปี หรือปรับไม่เกิน 60,000 บาท หากหลุดพ้นโดยใช้กำลังประทุษร้าย โทษเพิ่มเป็นจำคุกไม่เกิน 5 ปี

ผู้ใดกระทำความผิดตามมาตรา ๑๗๗ หรือมาตรา ๑๗๘ แล้วลุแก่โทษ และกลับแจ้งความจริงต่อศาลหรือเจ้าพนักงานก่อนจบคำเบิกความหรือการ แปล ผู้นั...

ผู้ที่ช่วยให้ผู้ถูกคุมขังหลุดพ้นในระหว่างที่พาตัวไปหรือกลับจากศาล มีโทษจำคุกไม่เกิน 3 ปี และปรับไม่เกิน 60,000 บาท

ผู้ถูกคุมขังตามอำนาจศาลหรือพนักงานสอบสวนที่หลุดพ้นโดยใช้กำลังประทุษร้าย มีโทษจำคุกไม่เกิน 5 ปี และปรับไม่เกิน 100,000 บาท

ผู้ที่ทำให้เสียหายหรือทำลายที่คุมขังเพื่อช่วยให้ผู้ถูกคุมขังหลุดพ้น มีโทษจำคุกไม่เกิน 7 ปี และปรับไม่เกิน 140,000 บาท

หากการกระทำตามมาตรา 181 หรือ 184 กระทำโดยร่วมกันตั้งแต่สามคนขึ้นไป มีโทษจำคุกไม่เกิน 7 ปี และปรับไม่เกิน 140,000 บาท หากมีอาวุธโทษเพิ่มเป็นจำคุกไม่เกิน 10 ปี

ผู้ใดเพื่อจะมิให้การเป็นไปตามคำพิพากษาหรือคำสั่ง ของศาล ทำให้เสียหาย ทำลาย ซ่อนเร้น เอาไปเสีย หรือทำให้สูญหายหรือไร้ประโยชน์ ซึ่ง ...

ผู้ที่ได้รับหมายเรียกให้ไปเป็นพยานหรือให้ถ้อยคำต่อเจ้าพนักงานหรือศาล แล้วละเลยไม่ไปหรือไม่ยอมให้การโดยไม่มีเหตุอันควร มีโทษจำคุกไม่เกิน 6 เดือน หรือปรับไม่เกิน 10,000 บาท

ผู้ใดช่วยผู้อื่นซึ่งเป็นผู้กระทำความผิดหรือเป็นผู้ต้องหา ว่ากระทำความผิด อันมิใช่ความผิดลหุโทษเพื่อไม่ให้ต้องโทษ โดยให้พำนักแก่ผู้...

ผู้ที่กระทำการรบกวนหรือขัดขวางกระบวนวิธีพิจารณาของศาล มีโทษจำคุกไม่เกิน 3 เดือน หรือปรับไม่เกิน 5,000 บาท หรือทั้งจำทั้งปรับ

ผู้ที่ได้รับการปล่อยตัวชั่วคราวแล้วหลบหนีหรือไม่ปฏิบัติตามเงื่อนไขมีโทษจำคุกไม่เกิน 1 ปี และปรับไม่เกิน 20,000 บาท ส่วนผู้ทำสัญญาประกันที่ไม่ส่งตัวตามกำหนดมีโทษจำคุกไม่เกิน 6 เดือนและต้องชดใช้ค่าปรับตามสัญญา

ผู้ถูกคุมขังที่ทำให้เสียหายหรือทำลายที่คุมขังเพื่อให้ตนเองหลุดพ้น มีโทษจำคุกไม่เกิน 5 ปี และปรับไม่เกิน 100,000 บาท

ผู้ที่ทำลาย ถอน หรือทำให้ไร้ประโยชน์ซึ่งตราหรือเครื่องหมายที่เจ้าพนักงานประทับไว้ในการยึดหรืออายัด มีโทษจำคุกไม่เกิน 2 ปี และปรับไม่เกิน 40,000 บาท

ผู้ที่ทำให้เสียหายหรือทำลายที่คุมขังเพื่อให้ผู้ถูกคุมขังหลุดพ้นมีโทษจำคุกไม่เกิน 5 ปี หากผู้กระทำเป็นผู้ถูกคุมขังด้วยกัน โทษเพิ่มเป็นจำคุกไม่เกิน 7 ปี

หากความผิดตามมาตรา 192, 193 หรือ 194 กระทำโดยร่วมกันตั้งแต่สามคนขึ้นไป มีโทษจำคุก 1-7 ปี หากมีอาวุธด้วยโทษเพิ่มเป็นจำคุก 2-10 ปี

ผู้ที่ช่วยให้ผู้ถูกคุมขังตามคำพิพากษาหลุดพ้นมีโทษจำคุกไม่เกิน 5 ปี และปรับไม่เกิน 100,000 บาท หากใช้กำลังประทุษร้าย โทษเพิ่มเป็นจำคุก 1-7 ปี และปรับ 20,000-140,000 บาท

หากการกระทำตามมาตรา 192 หรือ 196 ใช้กำลังประทุษร้ายหรือขู่เข็ญจะใช้กำลัง มีโทษจำคุก 1-7 ปี และปรับ 20,000-140,000 บาท

หากผู้กระทำความผิดตามมาตรา 192-197 เป็นเจ้าพนักงานผู้มีหน้าที่ควบคุมผู้ถูกคุมขัง ต้องระวางโทษเป็นสองเท่าของโทษที่กำหนดไว้

ผู้ใดช่วยเหลือผู้กระทำความผิดให้หนีโทษหรือได้รับโทษน้อยลง มีโทษจำคุกไม่เกินสองปี แต่ยกเว้นโทษหากกระทำเพื่อช่วยญาติสนิท

เจ้าพนักงานในกระบวนการยุติธรรมที่ช่วยเหลือผู้ต้องหาโดยมิชอบ ต้องรับโทษระหว่างครึ่งหนึ่งถึงสองเท่าของโทษที่บุคคลนั้นพึงได้รับ

ตุลาการหรืออัยการที่กระทำมิชอบเพื่อให้บุคคลต้องรับโทษหรือรับโทษหนักขึ้น มีโทษจำคุกหนึ่งถึงยี่สิบปี

เจ้าพนักงานที่มีหน้าที่ด้านเอกสารคดีอาญาแล้วปลอมแปลงหรือทำรายงานเท็จ มีโทษจำคุกหนึ่งถึงสิบปี

เจ้าพนักงานตุลาการหรืออัยการที่ช่วยเหลือผู้ใดโดยมิชอบให้ได้ประโยชน์หรือพ้นจากการลงโทษ มีโทษจำคุกหนึ่งถึงยี่สิบปี

เจ้าพนักงานที่เปิดเผยความลับในคดีอาญาซึ่งตนล่วงรู้เนื่องจากหน้าที่ มีโทษจำคุกไม่เกินห้าปีหรือปรับไม่เกินหนึ่งแสนบาท

หากผู้กระทำผิดตามมาตรา 200 ถึง 204 เรียก รับ หรือยอมจะรับทรัพย์สินหรือประโยชน์เนื่องจากการกระทำ ให้เพิ่มโทษอีกหนึ่งในสาม

ผู้ใดกระทำต่อวัตถุหรือสถานที่ทางศาสนาในลักษณะเหยียดหยาม มีโทษจำคุกหนึ่งถึงเจ็ดปีหรือปรับตั้งแต่สองหมื่นถึงหนึ่งแสนสี่หมื่นบาท

ผู้ใดก่อความวุ่นวายในที่ประชุมพิธีกรรมทางศาสนา มีโทษจำคุกหนึ่งถึงเจ็ดปีและปรับ

ผู้ใดดูหมิ่นนักบวชหรือผู้สอนศาสนาขณะปฏิบัติศาสนกิจหรืออยู่ในสถานที่ศาสนกิจ มีโทษจำคุกไม่เกินหนึ่งปีหรือปรับไม่เกินสองหมื่นบาท

ผู้ใดเป็นสมาชิกของคณะบุคคลที่ปกปิดวิธีดำเนินการและมุ่งหมายทำการมิชอบ มีความผิดฐานอั้งยี่ โทษจำคุกไม่เกินเจ็ดปีและปรับไม่เกินหนึ่งแสนสี่หมื่นบาท

การสมคบกันตั้งแต่ห้าคนขึ้นไปเพื่อกระทำความผิดอาญา เป็นความผิดฐานซ่องโจร มีโทษจำคุกไม่เกินห้าปีและปรับ หากความผิดที่สมคบมีโทษสูงถึงสิบปี โทษเพิ่มเป็นจำคุกไม่เกินเจ็ดปี

ผู้สมคบกันตั้งแต่สองคนเพื่อกระทำความผิดที่มีโทษจำคุกตั้งแต่หนึ่งปี หากมีผู้ลงมือแล้ว ผู้สมคบคนอื่นต้องรับโทษจำคุกไม่เกินห้าปี

หัวหน้าหรือผู้จัดการอั้งยี่ได้รับโทษหนักกว่าสมาชิกทั่วไป คือจำคุกไม่เกินสิบปีและปรับไม่เกินสองแสนบาท

หัวหน้าหรือผู้สั่งการในซ่องโจรได้รับโทษหนักกว่า คือจำคุกหนึ่งถึงเจ็ดปีและปรับ

ผู้ที่มั่วสุมแล้วร่วมกันทำร้ายร่างกายหรือทำลายทรัพย์สินผู้อื่น มีโทษจำคุกไม่เกินห้าปีและปรับไม่เกินหนึ่งแสนบาท

การมั่วสุมตั้งแต่สิบคนขึ้นไปก่อความวุ่นวายในบ้านเมือง มีโทษจำคุกไม่เกินหกเดือน หากมีอาวุธโทษเพิ่มเป็นสองปี และหากไม่เลิกเมื่อสั่ง โทษเพิ่มเป็นสามปี

ผู้มั่วสุมที่ไม่ยอมเลิกเมื่อเจ้าพนักงานสั่งให้เลิก มีโทษจำคุกไม่เกินสามปีหรือปรับไม่เกินหกหมื่นบาท

วางเพลิง: เผาทรัพย์ผู้อื่น → จำคุก 6 เดือน - 7 ปี + ปรับ | เผาโรงเรือน/เรือ/แพ → จำคุก 2-10 ปี (ม.218)

เผาโรงเรือน: จำคุก 2-10 ปี หนักกว่าเผาทรัพย์ทั่วไป(ม.217=6เดือน-7ปี) เพราะเป็นที่อยู่อาศัย

ผู้ใดวางเพลิงทรัพย์ของตนเองจนน่าจะเป็นอันตรายต่อบุคคลอื่นหรือทรัพย์ผู้อื่น มีโทษจำคุกไม่เกินเจ็ดปีหรือปรับไม่เกินหนึ่งแสนสี่หมื่นบาท

หากการวางเพลิงตามมาตรา 217 218 หรือ 219 เป็นเหตุให้ผู้อื่นถึงแก่ความตาย ผู้กระทำต้องจำคุกห้าถึงยี่สิบปีหรือตลอดชีวิต

ผู้ใดทำให้เกิดระเบิดจนน่าจะเป็นอันตรายแก่บุคคลอื่นหรือทรัพย์สินของผู้อื่น มีโทษจำคุกไม่เกินเจ็ดปีและปรับไม่เกินหนึ่งแสนสี่หมื่นบาท

การกระทำตามมาตรา ๒๒๑ ที่เป็นเหตุให้ผู้อื่นถึงแก่ความตาย มีโทษจำคุกตั้งแต่ห้าปีถึงยี่สิบปีหรือจำคุกตลอดชีวิต

ผู้กระทำโดยประมาทเป็นเหตุให้เกิดเพลิงไหม้แก่วัตถุที่ระบุในมาตรา ๒๑๘ มีโทษจำคุกไม่เกินเจ็ดปีและปรับไม่เกินหนึ่งแสนสี่หมื่นบาท

ผู้ใดทำให้ทางสาธารณะ ประตูน้ำ ทำนบ สะพาน หรือสิ่งปลูกสร้างสำหรับประชาชนตกอยู่ในภาวะที่อาจเกิดอันตรายแก่การจราจร มีโทษจำคุกไม่เกินห้าปีและปรับไม่เกินหนึ่งแสนบาท

ผู้ใดกระทำให้เกิดอันตรายในการเดินอากาศยานหรือเดินเรือ มีโทษจำคุกไม่เกินเจ็ดปีและปรับไม่เกินหนึ่งแสนสี่หมื่นบาท

ผู้ใดเอาของมีพิษเจือปนในอาหาร น้ำกิน หรือยา อันน่าจะก่อให้เกิดอันตราย มีโทษจำคุกไม่เกินสามปี หากเป็นเหตุให้ตายมีโทษจำคุกตั้งแต่สิบห้าปีถึงจำคุกตลอดชีวิต

การกระทำตามมาตรา ๒๒๔ ๒๒๕ หรือ ๒๒๖ ที่กระทำโดยประมาท มีโทษจำคุกไม่เกินสามปีและปรับไม่เกินหกหมื่นบาท

ผู้ใดกระทำให้เกิดเพลิงไหม้แก่ป่า มีโทษจำคุกตั้งแต่สองปีถึงเจ็ดปีและปรับตั้งแต่สี่หมื่นถึงหนึ่งแสนสี่หมื่นบาท

ผู้ใดกระทำโดยประมาทเป็นเหตุให้เกิดเพลิงไหม้แก่ป่า มีโทษจำคุกไม่เกินห้าปีและปรับไม่เกินหนึ่งแสนบาท

ผู้ใดทำให้น้ำท่วมทรัพย์สินผู้อื่น มีโทษจำคุกไม่เกินห้าปี หากทรัพย์สินเสียหายจำคุกหกเดือนถึงเจ็ดปี และหากเป็นเหตุให้ตายจำคุกสองปีถึงสิบห้าปี

ผู้ใดเอาสิ่งที่เป็นอันตรายต่อสุขภาพลงในน้ำที่ใช้ดื่มกินของประชาชน มีโทษจำคุกตั้งแต่หกเดือนถึงสิบปี

ผู้ใดทำให้เสียหาย ทำลาย หรือทำให้ใช้การไม่ได้ซึ่งยานพาหนะ เรือ หรืออากาศยาน ในประการที่น่าจะเป็นอันตรายแก่บุคคลอื่น มีโทษจำคุกไม่เกินห้าปีและปรับไม่เกินหนึ่งแสนบาท

ผู้ใดปล่อยสัตว์ร้ายที่อาจเป็นอันตรายแก่บุคคลอื่น มีโทษจำคุกไม่เกินหนึ่งปี หากเป็นเหตุให้ผู้อื่นรับอันตรายมีโทษจำคุกไม่เกินสามปี

ผู้ใดขายของที่เป็นอันตรายต่อสุขภาพโดยปกปิดความจริงเกี่ยวกับลักษณะของสิ่งของนั้น มีโทษจำคุกไม่เกินสามปีและปรับไม่เกินหกหมื่นบาท

ผู้ใดทำปลอมปนอาหาร ยา หรือสินค้า เพื่อให้ผู้อื่นบริโภคหรือใช้สอยในประการที่น่าจะเป็นอันตรายแก่สุขภาพ มีโทษจำคุกไม่เกินสามปีและปรับไม่เกินหกหมื่นบาท

ผู้ใดผสมสิ่งอื่นเจือปนในยา อาหาร หรือวัตถุสำหรับบริโภคจนทำให้คุณภาพลดลง เพื่อนำออกขาย มีโทษจำคุกไม่เกินสามปีและปรับไม่เกินหกหมื่นบาท

ผู้ใดทำให้เสียหายหรือทำลายทรัพย์ที่ใช้ในการผลิตหรือจำหน่ายไฟฟ้า ก๊าซ น้ำประปา หรือโทรคมนาคม มีโทษจำคุกหนึ่งปีถึงสิบปีและปรับสองหมื่นถึงสองแสนบาท

ผู้ใดก่อให้เกิดมลพิษในอากาศ น้ำ หรือดินจนเป็นอันตรายแก่สุขภาพประชาชน มีโทษจำคุกไม่เกินห้าปี หากกระทำในเชิงอุตสาหกรรมมีโทษจำคุกหนึ่งถึงสิบปี

ผู้ใดก่อให้เกิดอุทกภัยในประการที่น่าจะเป็นอันตรายแก่บุคคลอื่นหรือทรัพย์สิน มีโทษจำคุกไม่เกินสิบปี หากเป็นเหตุให้ผู้อื่นตายมีโทษจำคุกห้าถึงยี่สิบปี

ผู้ใดปลอมเงินตราไม่ว่าจะเป็นเงินตราในราชอาณาจักรหรือต่างประเทศ มีโทษจำคุกตั้งแต่สิบปีถึงยี่สิบปีและปรับตั้งแต่สองแสนถึงสี่แสนบาท

ผู้ที่สมคบกันตั้งแต่สองคนขึ้นไปเพื่อปลอมเงินตราตามมาตรา 240 ต้องระวางโทษจำคุก 5-15 ปี และปรับ 100,000-300,000 บาท

ผู้นำเข้าเงินตราปลอมตามมาตรา 240 เข้ามาในราชอาณาจักรต้องระวางโทษจำคุก 10-20 ปี และปรับ 200,000-400,000 บาท

ผู้นำเข้าเงินตราปลอมหรือเงินตราแปลงเข้ามาในราชอาณาจักรมีโทษจำคุก 10-20 ปี และปรับ 200,000-400,000 บาท

ผู้ใช้หรือจำหน่ายเงินตราปลอมหรือแปลงโดยรู้ว่าปลอมมีโทษจำคุก 1-15 ปี และปรับ 20,000-300,000 บาท หากได้รับมาโดยไม่รู้แต่ยังนำออกใช้ มีโทษจำคุกไม่เกิน 10 ปี

ผู้ที่ได้รับเงินตราปลอมหรือแปลงมาโดยไม่รู้ แต่เมื่อรู้แล้วยังนำออกใช้ มีโทษจำคุกไม่เกิน 10 ปี

ผู้แปลงเหรียญกษาปณ์หรือธนบัตรให้ดูมีมูลค่าสูงกว่าความเป็นจริงมีโทษจำคุก 1-15 ปี และปรับ 20,000-300,000 บาท

ผู้กระทำด้วยประการใดๆ ให้เงินตราที่รัฐบาลออกใช้ผิดไปจากเดิมมีโทษจำคุกไม่เกิน 1 ปี หรือปรับไม่เกิน 20,000 บาท

ผู้มีเงินตราปลอมหรือแปลงไว้เพื่อนำออกใช้มีโทษจำคุก 1-15 ปี และสันนิษฐานว่ามีไว้เพื่อนำออกใช้หากมีตั้งแต่ 10 ชิ้น/ฉบับขึ้นไป

ผู้ทำให้เหรียญกษาปณ์มีน้ำหนักลดลงเพื่อหลอกลวงมีโทษจำคุกไม่เกิน 7 ปี และปรับไม่เกิน 140,000 บาท ผู้นำเข้าหรือใช้เหรียญดังกล่าวโดยรู้มีโทษจำคุกไม่เกิน 5 ปี

ผู้ปลอมดวงตราหรือรอยตราของรัฐบาลต่างประเทศหรือผู้มีอำนาจในต่างประเทศมีโทษจำคุกไม่เกิน 5 ปี หรือปรับไม่เกิน 100,000 บาท

ผู้ปลอมดวงตรา ตราครั่ง หรือตราผนึกที่ใช้ในกิจการของรัฐมีโทษจำคุกไม่เกิน 5 ปี หรือปรับไม่เกิน 100,000 บาท

ผู้ปลอม แก้ไข หรือเพิ่มเติมดวงตราของทบวงการเมืองมีโทษจำคุก 1-7 ปี และปรับ 20,000-140,000 บาท ผู้ใช้ดวงตราปลอมดังกล่าวต้องรับโทษเท่ากัน

ผู้ใช้ดวงตราปลอมของรัฐบาลต่างประเทศหรือผู้มีอำนาจในต่างประเทศโดยรู้ว่าเป็นของปลอมต้องรับโทษเท่ากับผู้ทำปลอม

ผู้ทำให้เสียหาย ทำลาย หรือซ่อนเร้นดวงตราของทบวงการเมืองมีโทษจำคุก 1-5 ปี และปรับ 20,000-100,000 บาท

ผู้ทำให้เสียหาย ทำลาย หรือซ่อนเร้นดวงตราหรือแสตมป์ของรัฐบาลต่างประเทศมีโทษจำคุกไม่เกิน 3 ปี หรือปรับไม่เกิน 60,000 บาท

ผู้ปลอม แก้ไข หรือเพิ่มเติมตั๋วโดยสารหรือเครื่องหมายชำระค่าโดยสารมีโทษจำคุกไม่เกิน 3 ปี หรือปรับไม่เกิน 60,000 บาท

ผู้ปลอมแสตมป์สำหรับเสียภาษีอากรหรือค่าธรรมเนียมตามกฎหมายมีโทษจำคุก 1-7 ปี และปรับ 20,000-140,000 บาท

ผู้ใช้หรืออ้างดวงตรา รอยตรา หรือแสตมป์ปลอมโดยรู้ว่าเป็นของปลอมต้องรับโทษเท่ากับผู้ทำปลอม

ผู้ปลอม แก้ไข หรือเพิ่มเติมตั๋วโดยสารที่ใช้สำหรับยานพาหนะขนส่งสาธารณะมีโทษจำคุกไม่เกิน 3 ปี

ผู้ใดกระทำการใดๆ เพื่อให้แสตมป์ที่ใช้แล้วดูเสมือนยังไม่เคยใช้ มีโทษจำคุกไม่เกินสามปี หรือปรับไม่เกินหกหมื่นบาท

ผู้ใดนำแสตมป์ที่ทำขึ้นตามมาตรา 260 ออกใช้ มีโทษจำคุกไม่เกินสามปี หรือปรับไม่เกินหกหมื่นบาท

ผู้ครอบครองสิ่งปลอมหรือแปลงตามหมวดนี้เพื่อนำออกใช้ ต้องรับโทษตามมาตราที่เกี่ยวข้อง แต่ไม่เกินจำคุกสามปีหรือปรับหกหมื่นบาท

ผู้ใดทำหรือครอบครองเครื่องมือเพื่อใช้ทำปลอมหรือแปลงดวงตรา แสตมป์ หรือตั๋ว มีโทษจำคุกไม่เกินห้าปีหรือปรับไม่เกินหนึ่งแสนบาท

ปลอมเอกสาร: ทำเอกสารปลอม แก้ไขเอกสารจริง ลงลายเซ็นปลอม ประทับตราปลอม — จำคุก ≤ 3 ปี / ปรับ ≤ 60,000 บาท ถ้าเป็นเอกสารราชการ ม.265 โทษหนักขึ้น

ปลอมเอกสารราชการ/เอกสารสิทธิ: จำคุก 1-10 ปี + ปรับ 20,000-200,000 โทษหนักกว่าปลอมเอกสารธรรมดา (ม.264 จำคุก ≤ 3 ปี) เช่น ปลอมโฉนด ปลอมบัตรประชาชน

ใช้เอกสารปลอม: โทษเท่าคนปลอม ไม่ต้องเป็นคนปลอมเอง แค่ใช้/อ้างก็ผิด เช่น ใช้ใบปริญญาปลอม ใช้หนังสือเดินทางปลอม

ผู้ใดแจ้งข้อความเท็จให้เจ้าพนักงานบันทึกลงในเอกสารราชการอันเป็นพยานหลักฐาน มีโทษจำคุกไม่เกินสามปีหรือปรับไม่เกินหกหมื่นบาท

ผู้ใช้หรืออ้างเอกสารเท็จตามมาตรา 264-267 ต้องรับโทษตามมาตรานั้นๆ และหากเป็นผู้ปลอมเองด้วยให้ลงโทษกระทงเดียว

ผู้ใช้หรืออ้างเอกสารปลอมได้รับโทษเท่ากับผู้ปลอมเอกสารในมาตราที่เกี่ยวข้อง

ปลอมบัตรอิเล็กทรอนิกส์: ปลอมบัตรเครดิต/บัตร ATM/e-Money → จำคุก 1-5 ปี ใช้บัตรปลอม=1-5ปี (ม.269/4)

ผู้ใดแก้ไขเปลี่ยนแปลงข้อมูลหรือรหัสในบัตรอิเล็กทรอนิกส์ของผู้อื่นโดยมิชอบ มีโทษจำคุก 1-5 ปี หรือปรับ 20,000-100,000 บาท

ผู้ทำ ครอบครอง หรือนำเข้าเครื่องมือสำหรับปลอมหรือแก้ไขบัตรอิเล็กทรอนิกส์ มีโทษจำคุก 3-10 ปี หรือปรับ 60,000-200,000 บาท

ผู้ใดใช้บัตรอิเล็กทรอนิกส์ของผู้อื่นโดยมิชอบจนอาจก่อให้เกิดความเสียหาย มีโทษจำคุก 1-5 ปี หรือปรับ 20,000-100,000 บาท

ผู้ใดใช้บัตรอิเล็กทรอนิกส์ปลอมตามมาตรา 269/1 หรือที่แก้ไขตามมาตรา 269/2 ต้องรับโทษตามมาตรานั้นๆ

ผู้นำเข้า ส่งออก หรือจำหน่ายบัตรอิเล็กทรอนิกส์ปลอมหรือที่แก้ไขแล้ว มีโทษจำคุก 1-5 ปี หรือปรับ 20,000-100,000 บาท

ผู้ครอบครองบัตรอิเล็กทรอนิกส์ปลอมหรือที่แก้ไขแล้วเพื่อนำออกใช้ ต้องรับโทษตามมาตราที่เกี่ยวข้อง

ผู้ทำปลอมหรือแก้ไขตรวจลงตรา (วีซ่า) ในหนังสือเดินทาง มีโทษจำคุก 1-10 ปี และปรับ 20,000-200,000 บาท

ผู้ใดใช้หนังสือเดินทางของผู้อื่น หรือให้ผู้อื่นใช้หนังสือเดินทางของตนเพื่อเดินทาง มีโทษจำคุก 1-10 ปี และปรับ 20,000-200,000 บาท

ผู้ครอบครองหนังสือเดินทางปลอมหรือที่แก้ไขแล้วเพื่อนำออกใช้ มีโทษจำคุก 1-10 ปี และปรับ 20,000-200,000 บาท

ผู้ที่เป็นธุระจัดหาหนังสือเดินทางหรือเอกสารเดินทางให้ผู้อื่นโดยมิชอบ มีโทษจำคุก 2-10 ปี และปรับ 40,000-200,000 บาท

ผู้ยื่นคำขอหนังสือเดินทางโดยแจ้งข้อมูลเท็จ มีโทษจำคุกไม่เกินห้าปีหรือปรับไม่เกินหนึ่งแสนบาท

ผู้ใดยึดถือหรือขัดขวางมิให้เจ้าของหนังสือเดินทางใช้หนังสือเดินทางของตนเองโดยมิชอบ มีโทษจำคุกไม่เกินสามปีหรือปรับไม่เกินหกหมื่นบาท

ผู้ที่ทำให้เสียหาย ทำลาย หรือซ่อนเร้นหนังสือเดินทางของผู้อื่นโดยมิชอบ มีโทษจำคุกไม่เกินสามปีหรือปรับไม่เกินหกหมื่นบาท

ผู้ทำปลอมหนังสือเดินทาง มีโทษจำคุก 1-10 ปี และปรับ 20,000-200,000 บาท และผู้ใช้หนังสือเดินทางปลอมต้องรับโทษเท่ากัน

ห้ามใช้ชื่อ รูป หรือเครื่องหมายเลียนแบบผู้ค้าอื่นเพื่อหลอกให้ประชาชนเข้าใจผิด โทษจำคุกไม่เกิน ๑ ปี หรือปรับไม่เกิน ๒๐,๐๐๐ บาท

ห้ามขายสินค้าโดยหลอกลวงผู้ซื้อให้เข้าใจผิดเกี่ยวกับแหล่งกำเนิด สภาพ คุณภาพ หรือปริมาณสินค้า โทษจำคุกไม่เกิน ๓ ปี

ห้ามมีหรือใช้เครื่องชั่งตวงวัดที่ผิดอัตราเพื่อเอาเปรียบผู้อื่น โทษจำคุกไม่เกิน ๓ ปี

ห้ามเลียนเครื่องหมายการค้าที่จดทะเบียนเพื่อหลอกให้ประชาชนสับสน โทษจำคุกไม่เกิน ๑ ปี และปรับไม่เกิน ๒๐,๐๐๐ บาท

ห้ามปลอมเครื่องหมายการค้าที่จดทะเบียนในราชอาณาจักร โทษจำคุกไม่เกิน ๓ ปี หรือปรับไม่เกิน ๖๐,๐๐๐ บาท

ห้ามนำเข้า จำหน่าย หรือเสนอขายสินค้าที่มีเครื่องหมายการค้าปลอมหรือที่เลียนแบบ โทษจำคุกไม่เกิน ๓ ปี

ข่มขืนโดยขู่เข็ญ ใช้กำลัง หรือผู้เสียหายขัดขืนไม่ได้ — โทษจำคุก 4–20 ปี ปรับ 80,000–400,000 บาท ถ้ามีอาวุธหรือร่วมกันหลายคนโทษหนักขึ้นถึงจำคุกตลอดชีวิต

ชำเราเด็ก <15: แม้ยินยอมก็ผิด จำคุก 5-20 ปี | <13 ปี=7-20ปี/ตลอดชีวิต | ใช้กำลัง=ประหาร/ตลอดชีวิต

ถ้าความผิดตามมาตรา 276 วรรคหนึ่ง หรือมาตรา 277 วรรคหนึ่งหรือวรรคสอง ทำให้ผู้ถูกกระทำรับอันตรายสาหัส จำคุก 15-20 ปี และปรับ 300,000-400,000 บาท หรือจำคุกตลอดชีวิต ถ้าถึงแก่ความตาย ประหารชีวิตหรือจำคุกตลอดชีวิต

ถ้าความผิดตามมาตรา 276 วรรคสาม หรือมาตรา 277 วรรคสี่ ทำให้ผู้ถูกกระทำรับอันตรายสาหัส ต้องระวางโทษประหารชีวิตหรือจำคุกตลอดชีวิต และถ้าถึงแก่ความตาย ต้องระวางโทษประหารชีวิต

ห้ามกระทำอนาจารแก่ผู้อื่นโดยขู่เข็ญ ใช้กำลัง หรือทำให้เข้าใจผิด โทษจำคุกไม่เกิน ๑๐ ปี

ผู้ใดกระทำอนาจารแก่เด็กอายุยังไม่เกินสิบห้าปี โดย เด็กนั้นจะยินยอมหรือไม่ก็ตาม ต้องระวางโทษจำคุกไม่เกินสิบปี หรือปรับไม่เกินสองแสน...

การกระทำชำเราเด็กอายุไม่เกิน ๑๓ ปี มีโทษจำคุก ๗-๒๐ ปี หากใช้กำลังหรือเป็นเหตุให้รับอันตรายสาหัสได้รับโทษจำคุกตลอดชีวิต

ถ้าผู้กระทำความผิดตามมาตรา ๒๗๖ มาตรา ๒๗๗ มาตรา ๒๗๘ หรือมาตรา ๒๗๙ ได้บันทึกภาพหรือเสียงการกระทำชำเราหรือการก นั้ พื่ อื่ [226] [227...

ความผิดตามมาตราดังต่อไปนี้ เป็นความผิดอันยอม ความได้ (๑) มาตรา ๒๗๖ วรรคหนึ่ง ซึ่งเป็นการกระทำระหว่างคู่สมรส ถ้ามิได้เกิด ต่อหน้าธา...

ห้ามจัดหาหรือพาบุคคลไปเพื่อสนองความใคร่ผู้อื่น โดยมีโทษหนักขึ้นหากกระทำต่อเด็ก

ห้ามพาเด็กอายุ ๑๕-๑๘ ปีไปเพื่อการอนาจาร ถ้าใช้กำลังหรือขู่เข็ญโทษหนักขึ้นเป็นจำคุก ๑-๑๐ ปี

พาบุคคลอายุเกิน 15 แต่ไม่เกิน 18 ปีไปเพื่ออนาจาร แม้ยินยอมก็ผิด จำคุกไม่เกิน 5 ปี หรือปรับไม่เกิน 100,000 บาท หรือทั้งจำทั้งปรับ ถ้าอายุไม่เกิน 15 ปี จำคุกไม่เกิน 7 ปี หรือปรับไม่เกิน 140,000 บาท หรือทั้งจำทั้งปรับ ซ่อนเร้นผู้ถูกพาไปมีโทษเท่ากัน

ห้ามดำรงชีพโดยอาศัยรายได้จากผู้ค้าประเวณี โทษจำคุก ๗-๒๐ ปี และหนักขึ้นหากกระทำต่อเด็กอายุไม่เกิน ๑๘ ปี

ผู้ใดคุกคามทางเพศต่อผู้อื่น ถ้าการกระทำนั้นไม่เป็น ความผิดฐานอนาจาร ต้องระวางโทษจำคุกไม่เกินหนึ่งปี หรือปรับไม่เกินสองหมื่นบาท หรื...

ถ้าการกระทำความผิดตามมาตรา ๒๘๔/๑ เป็นการกระทำโดยอาศัยเหตุที่ผู้กระทำมีอำนาจเหนือผู้ถูกกระทำ อันเนื่องจากความ สัมพันธ์ในฐานะที่เป็น...

ในคดีคุกคามทางเพศ ถ้าความปรากฏแก่ศาลเอง หรือตามข้อเสนอของพนักงานอัยการ โจทก์ ผู้เสียหาย หรือเจ้าพนักงาน ว่าจำเลยมี พฤติการณ์อันควร...

ในการกระทำความผิดฐานคุกคามทางเพศตาม

ห้ามเป็นเจ้าของ ผู้จัดการ หรือผู้ดูแลสถานที่ค้าประเวณี โทษจำคุก ๓-๑๕ ปี และปรับ ๖๐,๐๐๐-๓๐๐,๐๐๐ บาท

การกระทำความผิดตามมาตรา ๒๗๗ มาตรา ๒๗๙ มาตรา ๒๘๒ วรรคสาม มาตรา ๒๘๓ วรรคสาม และมาตรา ๒๘๓ ทวิ วรรคสอง หาก เป็นการกระทำต่อเด็กอายุไม่เ...

ถ้าการกระทำความผิดตามมาตรา ๒๗๖ มาตรา ๒๗๗ มาตรา ๒๗๗ ทวิ มาตรา ๒๗๗ ตรี มาตรา ๒๗๘ หรือมาตรา ๒๗๙ เป็นการกระทำ แก่บุคคลซึ่งไม่สามารถปกป...

ผู้ใดกระทำด้วยประการใด ๆ ดังต่อไปนี้ ต้องระวาง โทษจำคุกไม่เกินยี่สิบปี และปรับไม่เกินสี่แสนบาท หรือจำคุกตลอดชีวิต (๑) ช่วยเหลือ ให...

สื่อลามก: ทำ/ขาย/แจก/แสดงสิ่งลามก → จำคุก ≤ 3 ปี | สื่อลามกเด็ก ≤ 7 ปี (ม.287/1-287/2)

ผู้ใดครอบครองสื่อลามกอนาจารเด็กเพื่อแสวงหา ประโยชน์ในทางเพศสำหรับตนเองหรือผู้อื่น ต้องระวางโทษจำคุกไม่เกินห้าปี หรือปรับไม่ เกินหน...

ผู้ใด (๑) เพื่อความประสงค์แห่งการค้า หรือโดยการค้า เพื่อการแจกจ่ายหรือ เพื่อการแสดงอวดแก่ประชาชน ทำ ผลิต มีไว้ นำเข้าหรือยังให้นำเ...

ฆ่าคนโดยเจตนา — โทษสูงสุดคือประหารชีวิต หรือจำคุกตลอดชีวิต หรือจำคุก 15–20 ปี โทษขึ้นอยู่กับพฤติการณ์และดุลยพินิจศาล มาตรา 289 กำหนดโทษหนักขึ้นกรณีมีเหตุฉกรรจ์

ฆ่าโดยไตร่ตรอง/ทรมาน/เพื่อความผิดอื่น → ประหารชีวิต ≠ ม.288 ฆ่าธรรมดา (จำคุก 15-20 ปี / ตลอดชีวิต)

ผู้ที่ทำร้ายผู้อื่นโดยไม่เจตนาฆ่าแต่เป็นเหตุให้ถึงแก่ตาย ต้องระวางโทษจำคุก ๓-๑๕ ปี

ประมาทจนคนตาย — จำคุก ≤ 10 ปี + ปรับ ≤ 200,000 บาท ใช้กับ: ขับรถชนคนตาย แพทย์ประมาท อุบัติเหตุจากความประมาท

การทำร้ายบุคคลตามมาตรา ๒๘๙ โดยไม่เจตนาฆ่าจนถึงแก่ตาย มีโทษจำคุก ๓-๑๕ ปี

ฆ่าโดยประมาท: ไม่ตั้งใจแต่ประมาทจนคนตาย (ขับรถชนคนตาย/หมอผ่าตัดผิดพลาด) → จำคุก ≤ 10 ปี

ผู้ใดเข้าร่วมในการชุลมุนต่อสู้ระหว่างบุคคลตั้งแต่สาม คนขึ้นไป และบุคคลหนึ่งบุคคลใดไม่ว่าจะเป็นผู้ที่เข้าร่วมในการนั้นหรือไม่ ถึงแก...

ทำร้ายจนได้รับบาดเจ็บทางกายหรือจิตใจ — โทษจำคุกไม่เกิน 2 ปี ปรับไม่เกิน 40,000 บาท เป็นความผิดอันยอมความได้ หากบาดเจ็บสาหัสหรือถึงตายโทษหนักขึ้นตามมาตรา 297–300

ทำร้ายสาหัส: ตาบอด/หูหนวก/สูญอวัยวะ/หน้าเสียโฉม/แท้ง/จิตพิการ/ทุพพลภาพ → จำคุก 6 เดือน - 10 ปี

ทำร้ายจนสาหัส เช่น ตาบอด หูหนวก อวัยวะขาด หน้าเสียโฉม หรือเจ็บป่วยเกิน 20 วัน — โทษหนักขึ้นเป็นจำคุก 6 เดือน–10 ปี ปรับ 10,000–200,000 บาท ยอมความไม่ได้

การทำร้ายผู้ปฏิบัติหน้าที่หรือผู้ที่ไม่สามารถช่วยตนเองได้มีโทษจำคุก ๑-๑๐ ปี และปรับ

การกระทำโดยประมาทให้ผู้อื่นได้รับอันตรายแก่กายหรือจิตใจมีโทษ และหนักขึ้นหากเป็นอันตรายสาหัส

ประมาทจนคนบาดเจ็บสาหัส (ตาบอด พิการ แท้ง) — จำคุก ≤ 3 ปี

หญิงที่ทำให้ตนแท้งหรือยอมให้ผู้อื่นทำให้แท้งขณะอายุครรภ์เกิน ๑๒ สัปดาห์ มีโทษจำคุกไม่เกิน ๖ เดือน (แก้ไข พ.ศ.๒๕๖๔)

ห้ามทำให้หญิงแท้งโดยไม่ได้รับความยินยอม โทษหนักขึ้นหากหญิงรับอันตรายสาหัสหรือถึงแก่ตาย

การทำให้หญิงแท้งโดยได้รับความยินยอม หากเป็นเหตุให้อันตรายสาหัสหรือถึงแก่ตาย มีโทษจำคุกเพิ่มขึ้น

กำหนดโทษผู้ทำให้หญิงแท้งลูกโดยได้รับความยินยอม โทษหนักขึ้นหากหญิงรับอันตรายสาหัสหรือถึงแก่ความตาย

ยกเว้นความรับผิดให้นายแพทย์ที่ทำแท้งเมื่อจำเป็นเพื่อสุขภาพหญิง ครรภ์จากคดีอาญา หรืออายุครรภ์ไม่เกินเกณฑ์ที่กำหนด

บังคับให้ทำ/ไม่ทำสิ่งใดด้วยกำลัง/ขู่ — จำคุก ≤ 3 ปี ครอบคลุม: บังคับใช้แรงงาน บังคับลงนาม บังคับให้ทำสิ่งผิดกฎหมาย

ผู้มีหน้าที่ดูแลผู้ที่ช่วยตัวเองไม่ได้หากทอดทิ้งจนน่าจะเป็นอันตรายแก่ชีวิตมีความผิดทางอาญา

ผู้ทอดทิ้งเด็กอายุไม่เกินเก้าปีโดยรู้ว่าไม่มีผู้ดูแลมีความผิด โทษหนักขึ้นหากเด็กถึงแก่ความตาย

ข่มขืนใจ/บังคับให้ทำหรือไม่ทำสิ่งใด โดยขู่ว่าจะทำร้าย/ทำลายชื่อเสียง/ทรัพย์สิน — จำคุก ≤ 3 ปี ใช้กับกรณี: บังคับให้ลงนาม ข่มขู่ให้จ่ายเงิน หน่วงเหนี่ยว

หน่วงเหนี่ยว/กักขัง: ทำให้ผู้อื่นไม่มีเสรีภาพในร่างกาย — จำคุก ≤ 3 ปี ถ้าทำให้เจ็บกาย/สาหัส/ตาย โทษหนักขึ้น ม.311-312

ผู้ใดหน่วงเหนี่ยวหรือกักขังผู้อื่น หรือทำให้ผู้อื่นปราศจากเสรีภาพในร่างกาย และทำให้ผู้นั้นต้องกระทำการใดให้ผู้กระทำหรือบุคคลอื่น ต้องระวางโทษจำคุกไม่เกิน 5 ปี และปรับไม่เกิน 100,000 บาท

ผู้พรากผู้เยาว์อายุ 15-18 ปีออกจากบิดามารดาหรือผู้ปกครองโดยไม่ยินยอมมีความผิดทางอาญา

พรากเด็ก ≤ 15 ปี จากพ่อแม่/ผู้ปกครอง: จำคุก 3-15 ปี + ปรับ 60,000-300,000 ถ้าเพื่ออนาจาร → ม.317 โทษหนักขึ้น

ความผิดมาตรา 310 ทวิ หรือ 312 ที่ทำต่อเด็กอายุไม่เกิน 15 ปี จำคุก 3-10 ปี และปรับไม่เกิน 200,000 บาท ถ้าเป็นเหตุให้รับอันตรายแก่กายหรือจิตใจ จำคุก 5-15 ปี และปรับไม่เกิน 300,000 บาท ถ้าสาหัสหรือถึงตาย โทษหนักขึ้นอีก

โดยทุจริตรับไว้ จำหน่าย จัดหา ล่อไป หรือพาไปซึ่งบุคคลอายุเกิน 15 แต่ไม่เกิน 18 ปี แม้ยินยอมก็ผิด จำคุกไม่เกิน 5 ปี หรือปรับไม่เกิน 100,000 บาท หรือทั้งจำทั้งปรับ ถ้าอายุไม่เกิน 15 ปี จำคุกไม่เกิน 7 ปี หรือปรับไม่เกิน 140,000 บาท หรือทั้งจำทั้งปรับ

กำหนดโทษผู้พรากเด็กหรือผู้เยาว์ออกจากผู้ปกครองโดยปราศจากเหตุอันสมควร แยกตามช่วงอายุ

ผู้จัดหา ล่อ หรือพาบุคคลไปเพื่อค้าประเวณีมีความผิดแม้บุคคลนั้นจะยินยอม โทษหนักขึ้นหากกระทำต่อเด็ก

ผู้ข่มขืนใจผู้อื่นด้วยกำลังหรือการขู่เข็ญเพื่อให้ยอมมอบประโยชน์ในทรัพย์สินมีความผิดทางอาญา

ผู้ข่มขืนใจผู้อื่นโดยทำให้กลัวอันตรายหรือใช้กำลัง เพื่อให้กระทำหรือไม่กระทำสิ่งใด มีความผิดทางอาญา

ผู้หน่วงเหนี่ยว กักขัง หรือกระทำให้ผู้อื่นสูญเสียเสรีภาพในร่างกายมีความผิดทางอาญา

การลักพาตัวบุคคลเพื่อเรียกค่าไถ่มีโทษหนัก โดยเฉพาะกรณีกระทำต่อเด็ก และโทษสูงสุดหากผู้ถูกลักพาถึงแก่ความตาย

ผู้บังคับให้ผู้อื่นค้าประเวณีหรือทำงานโดยใช้กำลัง ขู่เข็ญ หรืออำนาจครอบงำมีความผิดทางอาญา

กำหนดโทษเพิ่มสำหรับการกระทำผิดตามมาตรา 317-319 เมื่อมีอาวุธหรือร่วมกันกระทำ และโทษสูงสุดเมื่อผู้ถูกกระทำถึงแก่ความตาย

ผู้กักขังหรือจำกัดเสรีภาพผู้อื่นเพื่อบังคับให้ทำงานมีความผิดทางอาญา

การกระทำความผิดตามมาตรา ๓๑๒ ตรี วรรคสอง และมาตรา ๓๑๗ หากเป็นการกระทำต่อเด็กอายุไม่เกินสิบสามปี ห้ามอ้างความไม่รู้อายุ ของเด็กเพื่อ...

เจ้าพนักงานหรือผู้ประกอบวิชาชีพที่เปิดเผยความลับของผู้อื่นจนก่อให้เกิดความเสียหายมีความผิดทางอาญา

ผู้ล่วงรู้ข้อความจากจดหมายหรือสื่อสารของผู้อื่นโดยทุจริต แล้วเปิดเผยจนก่อให้เกิดความเสียหายมีความผิด

ผู้เปิด ทำลาย หรือซ่อนเร้นจดหมายหรือสื่อสารของผู้อื่นโดยไม่ได้รับอนุญาตมีความผิดทางอาญา

กำหนดโทษเพิ่มขึ้นสำหรับเจ้าพนักงานไปรษณีย์ โทรเลข หรือโทรศัพท์ที่กระทำผิดตามมาตรา 322-324

ใส่ความคนอื่นต่อหน้าบุคคลที่สาม จนทำให้เสียชื่อเสียงหรือถูกเกลียดชัง — โทษจำคุกไม่เกิน 1 ปี ปรับไม่เกิน 20,000 บาท เป็นความผิดอันยอมความได้ ครอบคลุมทั้งพูดปาก โพสต์โซเชียล และสิ่งพิมพ์

ผู้ดูหมิ่นผู้อื่นต่อหน้าหรือผ่านการโฆษณามีความผิดทางอาญา และเป็นความผิดที่ยอมความได้

หมิ่นประมาทด้วยสื่อ: เอกสาร ภาพ คลิป ป้าย ออนไลน์ — จำคุก ≤ 2 ปี + ปรับ ≤ 200,000 โทษหนักกว่าหมิ่นธรรมดา (ม.326 จำคุก ≤ 1 ปี)

ยกเว้นหมิ่นประมาท 4 กรณี: (1) ป้องกันตัว (2) เจ้าหน้าที่ทำหน้าที่ (3) วิจารณ์โดยเป็นธรรม (4) รายงานข่าวจากศาล/ที่ประชุม — ต้อง "สุจริต" จริงๆ

กำหนดโทษสำหรับการหมิ่นประมาทผ่านสื่อโฆษณาต่าง ๆ ทั้งเอกสาร ภาพ สิ่งบันทึก และการกระจายเสียงหรือภาพ

จำเลยในคดีหมิ่นประมาทพ้นโทษได้หากพิสูจน์ว่าข้อความนั้นเป็นความจริง แต่ห้ามพิสูจน์ความจริงหากเป็นเรื่องส่วนตัวที่ไม่เป็นประโยชน์แก่ประชาชน

การหมิ่นประมาทผู้ตายที่ทำให้ครอบครัวของผู้ตายเสียชื่อเสียงหรือถูกเกลียดชัง ถือเป็นความผิดฐานหมิ่นประมาทเช่นเดียวกับการหมิ่นประมาทบุคคลที่ยังมีชีวิต

ไม่ผิดหมิ่นประมาท 4 กรณี: (1) ป้องกันตน (2) ปฏิบัติหน้าที่ (3) ติชมเป็นธรรม (4) รายงานข่าวศาล/ประชุม

ลักทรัพย์: เอาของผู้อื่นไปโดยทุจริต — จำคุก ≤ 3 ปี + ปรับ ≤ 60,000 บาท ลักทรัพย์ในเวลากลางคืน/ทำลายสิ่งกีดขั้น/ใช้รถ/3 คนขึ้นไป → ม.335 โทษหนักขึ้น

ลักทรัพย์เพิ่มโทษ 8 กรณี: กลางคืน ทำลายกุญแจ ปลอมตัว มีอาวุธ 2 คนขึ้นไป ในบ้าน — จำคุก 1-5 ปี

ลักพระพุทธรูปหรือวัตถุทางศาสนาที่ประชาชนสักการะบูชาหรือเก็บรักษาเป็นสมบัติของชาติ จำคุก 3-10 ปี และปรับ 60,000-200,000 บาท ถ้าลักในวัด โบราณสถานของแผ่นดิน สถานที่ราชการ พิพิธภัณฑสถานแห่งชาติ เป็นต้น จำคุก 5-15 ปี ปรับ 100,000-300,000 บาท

การลักทรัพย์ที่มีเหตุฉกรรจ์ เช่น กระทำในเวลากลางคืน มีอาวุธ ร่วมกันตั้งแต่สองคน หรือในเคหสถาน มีโทษจำคุกหนึ่งถึงห้าปีและปรับ

วิ่งราวทรัพย์คือการลักทรัพย์โดยฉกฉวยต่อหน้า มีโทษจำคุกไม่เกินห้าปี และหากเป็นเหตุให้ผู้อื่นได้รับบาดเจ็บหรือถึงแก่ความตายจะมีโทษหนักขึ้นตามลำดับ

ขู่ว่าจะทำร้ายชีวิต ร่างกาย เสรีภาพ หรือชื่อเสียง เพื่อบังคับให้ยกทรัพย์สินให้ — โทษจำคุกไม่เกิน 5 ปี ปรับไม่เกิน 100,000 บาท ต่างจากฉ้อโกงตรงที่ใช้การขู่ ไม่ใช่การหลอก

ชิงทรัพย์: ลักทรัพย์+ใช้กำลัง/ขู่ → จำคุก 5-10 ปี + ปรับ | มีอาวุธ=7-15ปี | เป็นเหตุตาย=ประหาร/ตลอดชีวิต

ปล้นทรัพย์ = ชิงทรัพย์ 3 คนขึ้นไป — จำคุก 10-15 ปี ถ้าคนเจ็บสาหัส = จำคุกตลอดชีวิต/15-20 ปี ถ้าคนตาย = ประหารชีวิต

ชิงทรัพย์ตามมาตรา 335 ทวิ วรรคแรก จำคุก 10-15 ปี ปรับ 200,000-300,000 บาท ถ้าในสถานที่ตามวรรคสองด้วย จำคุก 10-20 ปี ปรับ 200,000-400,000 บาท ถ้าผู้อื่นได้รับอันตราย โทษสูงขึ้น ถ้าสาหัส โทษถึงจำคุกตลอดชีวิต ถ้าถึงตาย ประหารชีวิต

ชิงทรัพย์ = ลักทรัพย์ + ใช้กำลัง/ขู่ — จำคุก 5-10 ปี ถ้ามีอาวุธ/ทำร้าย → ปล้นทรัพย์ โทษหนักขึ้น

ปล้นทรัพย์ตามมาตรา 335 ทวิ วรรคแรก จำคุก 10-20 ปี ปรับ 200,000-400,000 บาท ถ้าในสถานที่ตามวรรคสองด้วย จำคุก 15-20 ปี ปรับ 300,000-400,000 บาท ถ้ามีอาวุธหรือเกิดอันตรายสาหัส โทษถึงจำคุกตลอดชีวิต ถ้าถึงแก่ความตาย ประหารชีวิต

ผู้ทำผิดมาตรา 339, 339 ทวิ, 340 หรือ 340 ทวิ โดยแต่งเครื่องแบบทหารหรือตำรวจ (หรือแต่งให้เข้าใจเช่นนั้น) มีหรือใช้อาวุธปืนหรือวัตถุระเบิด หรือใช้ยานพาหนะเพื่อทำผิด พาทรัพย์ไป หรือหนีการจับกุม ต้องรับโทษหนักขึ้นกึ่งหนึ่ง

หลอกลวงด้วยข้อมูลเท็จหรือปิดบังความจริง จนได้ทรัพย์สินไป — โทษจำคุกไม่เกิน 3 ปี ปรับไม่เกิน 60,000 บาท ครอบคลุมโกงออนไลน์ แชร์ลูกโซ่ หลอกขายสินค้า ปลอมเอกสาร

ฉ้อโกงฉกรรจ์: แสดงเป็นคนอื่น/หลอกเด็ก/หลอกคนอ่อนแอ → จำคุก ≤ 5 ปี (หนักกว่า ม.341 ฉ้อโกงธรรมดา ≤ 3 ปี)

ฉ้อโกงประชาชน: หลอกลวงด้วยโฆษณา/แชร์ลูกโซ่/หลอกลงทุน — จำคุก ≤ 5 ปี โทษหนักกว่าฉ้อโกงธรรมดา

ผู้ใดโดยทุจริต หลอกลวงบุคคลตั้งแต่สิบคนขึ้นไปให้ ประกอบการงานอย่างใด ๆ ให้แก่ตนหรือให้แก่บุคคลที่สาม โดยจะไม่ใช้ค่าแรงงานหรือค่า จ...

ฉ้อโกงประชาชนด้วยการแสดงข้อความเท็จหรือปกปิดความจริงต่อสาธารณะ มีโทษจำคุกไม่เกินห้าปี และหากกระทำเป็นปกติธุระโทษหนักขึ้นถึงสิบปี

ผู้ที่หลอกลวงให้คนตั้งแต่สิบคนขึ้นไปทำงานโดยไม่ชำระค่าจ้างหรือชำระต่ำกว่าที่ตกลง มีโทษจำคุกไม่เกินสามปีและปรับ

การใช้บริการโรงแรมหรือร้านอาหารโดยรู้ว่าตนจะไม่ชำระเงิน เป็นความผิดมีโทษจำคุกไม่เกินสามเดือนหรือปรับไม่เกินห้าพันบาท

การฉ้อโกงโดยแสดงตนเป็นบุคคลอื่นหรืออาศัยความบกพร่องทางจิตของผู้เสียหาย มีโทษจำคุกไม่เกินห้าปีและปรับไม่เกินหนึ่งแสนบาท

โกงเจ้าหนี้: ย้าย/ซ่อน/โอน/ทำลายทรัพย์ที่เป็นหลักประกัน → จำคุก ≤ 2 ปี เป็นความผิดยอมความได้

การซ่อนเร้น โอน หรือแกล้งทำให้มีหนี้เพื่อให้เจ้าหนี้ไม่ได้รับชำระหนี้ที่จะใช้สิทธิทางศาล มีโทษจำคุกไม่เกินสองปีและปรับ

ความผิดในหมวดนี้เป็นความผิดอันยอมความได้ หมวด ๕ ความผิดฐานยักยอก

ครอบครองทรัพย์คนอื่นอยู่ก่อนแล้วเอาเป็นของตนโดยทุจริต เช่น ลูกจ้างเบียดบังเงินนายจ้าง รับฝากของแล้วเอาไปขาย — โทษจำคุกไม่เกิน 3 ปี ปรับไม่เกิน 60,000 บาท ยอมความได้

ได้รับทรัพย์ส่งมอบผิด/ทรัพย์จากความผิด แล้วเบียดบังเอาเป็นของตน — จำคุก ≤ 5 ปี โทษหนักกว่ายักยอกธรรมดา (ม.352 จำคุก ≤ 3 ปี)

ยักยอก: ได้รับมอบทรัพย์ แล้วเบียดบังเอาเป็นของตน — จำคุก ≤ 3 ปี ต่างจากลักทรัพย์ตรงที่ครอบครองอยู่แล้ว

การยักยอกโดยผู้ที่ได้รับมอบหมายให้จัดการทรัพย์สินของผู้อื่นตามคำสั่งศาลหรือพินัยกรรม มีโทษหนักขึ้นถึงจำคุกห้าปีและปรับหนึ่งแสนบาท

การเบียดบังเอาทรัพย์ที่ตนครอบครองซึ่งเป็นของผู้อื่นหรือมีเจ้าของร่วม เป็นความผิดยักยอกมีโทษจำคุกไม่เกินสามปีและปรับ

รับของโจร: ซื้อ/รับ/ซ่อน/จำหน่ายทรัพย์ที่ได้มาจากความผิด — จำคุก ≤ 5 ปี ต้อง "รู้" ว่าเป็นของโจร ถ้าไม่รู้ = ไม่ผิด

ทำลาย ทำเสียหาย หรือทำให้ทรัพย์สินของผู้อื่นไร้ประโยชน์ เช่น ขีดข่วนรถ ทุบกระจก เผาของ — โทษจำคุกไม่เกิน 3 ปี ปรับไม่เกิน 60,000 บาท เป็นความผิดอันยอมความได้

การทำให้เสียหายทรัพย์ที่ใช้ในสาธารณูปโภค ทรัพย์สาธารณประโยชน์ หรือทรัพย์สินของนายจ้าง มีโทษจำคุกไม่เกินห้าปีและปรับ

การทำให้เสียหายหรือทำลายทรัพย์สาธารณะหรือทรัพย์ของนายจ้าง มีโทษจำคุกไม่เกินห้าปีและปรับไม่เกินหนึ่งแสนบาท

ผู้ใดทำให้เสียหาย ทำลาย ทำให้เสื่อมค่า หรือทำให้ไร้ประโยชน์ซึ่งทรัพย์ตามมาตรา 335 ทวิ วรรคหนึ่ง ที่ประดิษฐานอยู่ในสถานที่ตามมาตรา 335 ทวิ วรรคสอง ต้องระวางโทษจำคุกไม่เกิน 10 ปี หรือปรับไม่เกิน 200,000 บาท หรือทั้งจำทั้งปรับ

การทำให้ทรัพย์ของผู้อื่นเสียหาย ทำลาย หรือเสื่อมค่า มีโทษจำคุกไม่เกินสามปีและปรับ และเป็นความผิดที่ยอมความได้

บุกรุกที่ดิน/บ้านผู้อื่น — จำคุก ≤ 1 ปี ยอมความได้ ต่างจาก ม.364 บุกรุกเคหสถาน

การบุกรุกเข้าไปในอสังหาริมทรัพย์ของผู้อื่นเพื่อครอบครองหรือหาประโยชน์ มีโทษจำคุกไม่เกินหนึ่งปีหรือปรับไม่เกินสองหมื่นบาท

เข้าไปในที่ดินหรืออสังหาริมทรัพย์ของคนอื่นโดยไม่ได้รับอนุญาต เพื่อยึดครองหรือรบกวน — โทษจำคุกไม่เกิน 1 ปี ปรับไม่เกิน 20,000 บาท ใช้บ่อยในข้อพิพาทที่ดินและกรณีไม่ยอมออกจากบ้าน

การบุกรุกที่มีเหตุฉกรรจ์ เช่น ใช้กำลัง อาวุธ ร่วมกันสองคนขึ้นไป หรือในเวลากลางคืน มีโทษจำคุกไม่เกินห้าปีและปรับ

ความผิดในหมวดนี้ นอกจากความผิดตามมาตรา ๓๖๕ เป็น ความผิดอันยอมความได้ ลักษณะ ๑๓ ความผิดเกี่ยวกับศพ

การทำลาย ซ่อนเร้น ทอดทิ้ง หรือย้ายศพเพื่อปกปิดการตายหรือสาเหตุของการตาย มีโทษจำคุกหนึ่งถึงห้าปีและปรับ

การซ่อนเร้นหรือทำลายศพหรือส่วนของศพเพื่อปกปิดการตายหรือสาเหตุ มีโทษจำคุกไม่เกินหนึ่งปีและปรับไม่เกินสองหมื่นบาท

การกระทำที่เป็นการดูหมิ่นหรืออนาจารต่อศพ มีโทษจำคุกสามเดือนถึงสองปีและปรับห้าพันถึงสี่หมื่นบาท

การลักศพ ส่วนของศพ หรือทรัพย์สินจากศพไม่ว่าจะเป็นเครื่องแต่งกายหรือเครื่องประดับ มีโทษจำคุกสามเดือนถึงสองปีและปรับ

ลหุโทษ: ความผิดเล็กน้อย ปรับ ≤10,000 / จำคุก ≤1เดือน อายุความ 1 ปี ไม่มีประวัติอาชญากรรม

ไม่ปฏิบัติตามคำสั่งเจ้าพนักงาน (เช่น ไม่ไปตามหมายเรียก ไม่ไปให้ปากคำ): จำคุก ≤ 10 วัน / ปรับ ≤ 5,000 — ลหุโทษ

ผู้ใดทำลายหรือทำให้ทรัพย์ของผู้อื่นเสียหายซึ่งมีราคาไม่เกินหนึ่งพันบาท มีโทษปรับไม่เกินหนึ่งหมื่นบาท ถือเป็นความผิดลหุโทษ

ผู้ใดส่งเสียงดังหรือก่อความอื้ออึงโดยไม่มีเหตุอันสมควรจนเป็นที่เดือดร้อนแก่ผู้อื่น มีโทษปรับไม่เกินหนึ่งพันบาท

ส่งเสียงดัง/อื้ออึงจนคนเดือดร้อน — ปรับ ≤ 1,000 บาท

ผู้ใดทะเลาะกันอย่างอื้ออึงในทางสาธารณะหรือ สาธารณสถาน หรือกระทำโดยประการอื่นใดให้เสียความสงบเรียบร้อยในทางสาธารณะ หรือสาธารณสถาน ต...

ผู้ใดปล่อยสัตว์ให้เที่ยวไปในทางสาธารณะหรือที่สาธารณสถานโดยไม่มีคนคุม มีโทษปรับไม่เกินห้าร้อยบาท

ผู้ใดทิ้งซากสัตว์ สิ่งหมักหมม หรือสิ่งโสโครกในถนนสาธารณะ ทางน้ำสาธารณะ หรือที่สาธารณสถาน มีโทษปรับไม่เกินห้าพันบาท

ผู้ใดเมาสุราจนครองสติไม่ได้และอยู่ในถนนสาธารณะหรือที่สาธารณสถาน มีโทษปรับไม่เกินห้าร้อยบาท

ผู้ใดปล่อยสัตว์ดุร้ายหรือสัตว์อันตรายไปโดยไม่ระวัง มีโทษปรับไม่เกินหนึ่งพันบาท หากเป็นสุนัขดุร้ายก็มีโทษเช่นเดียวกัน

ผู้ใดเล่นดอกไม้เพลิงในถนนสาธารณะหรือที่สาธารณสถานโดยไม่ระมัดระวัง มีโทษปรับไม่เกินห้าร้อยบาท

ผู้ใดเสพสุราหรือของเมาอย่างอื่น จนเป็นเหตุให้ตนเมา ประพฤติวุ่นวายหรือครองสติไม่ได้ขณะอยู่ในถนนสาธารณะ หรือสาธารณสถาน ต้อง ระวางโทษ...

ผู้ใดทำร้ายผู้อื่นโดยไม่ถึงกับก่อให้เกิดอันตรายแก่กายหรือจิตใจ มีโทษปรับไม่เกินหนึ่งหมื่นบาท ถือเป็นความผิดลหุโทษ

ผู้ใดแต่งเครื่องแบบหรือใช้ยศตำแหน่งที่ไม่มีสิทธิใช้เพื่อแอบอ้างว่าตนเป็นเจ้าพนักงาน มีโทษปรับไม่เกินหนึ่งหมื่นบาท

ทำให้เสียทรัพย์มูลค่า ≤ 1,000 บาท = ลหุโทษ จำคุก ≤ 1 เดือน / ปรับ ≤ 10,000 ถ้าเกิน 1,000 → ม.358 จำคุก ≤ 3 ปี

ผู้ใดขู่เข็ญหรือกระทำการใดให้ผู้อื่นเกิดความตกใจกลัว มีโทษปรับไม่เกินหนึ่งพันบาท ถือเป็นความผิดลหุโทษ

ผู้ใดเมาสุราจนครองสติไม่ได้แล้วก่อภยันตรายต่อชีวิต ร่างกาย หรือทรัพย์สิน มีโทษปรับไม่เกินหนึ่งพันบาท และหากเป็นผู้เมาเป็นอาจิณ ศาลอาจสั่งให้รักษาในสถานพยาบาล

ผู้ใดใช้รถยนต์ รถจักรยานยนต์ หรือรถจักรยานในทางสาธารณะโดยไม่จดทะเบียนหรือไม่มีเครื่องหมายตามกฎหมาย มีโทษปรับไม่เกินหนึ่งพันบาท

ผู้ใดจูงสัตว์หรือขับยานพาหนะในทางสาธารณะเวลากลางคืนโดยไม่มีไฟหรือเครื่องสัญญาณ มีโทษปรับไม่เกินห้าร้อยบาท

ผู้มีหน้าที่ตามกฎหมายต้องแจ้งการเกิด การตาย หรือเรื่องอื่นต่อเจ้าพนักงาน แต่ละเลยไม่ปฏิบัติ มีโทษปรับไม่เกินสองร้อยบาท

ผู้ใดฝ่าฝืนไม่ปฏิบัติตามคำสั่งของเจ้าพนักงานที่สั่งการเพื่อป้องกันหรือระงับโรคระบาด มีโทษปรับไม่เกินหนึ่งพันบาท

ผู้ใดใช้ชื่อหรือนามแฝงเพื่อให้ผู้อื่นหลงเชื่อว่าตนเป็นบุคคลอื่น มีโทษปรับไม่เกินสองร้อยบาท

ผู้ใดใช้ตำแหน่ง ยศ ปริญญา หรือวิทยฐานะที่ตนไม่มีสิทธิใช้ มีโทษปรับไม่เกินสองร้อยบาท

ประมาททำให้คนอื่นบาดเจ็บ (ไม่จงใจ) — จำคุก ≤ 1 เดือน / ปรับ ≤ 10,000 บาท ใช้กับอุบัติเหตุรถชน ทำของตกใส่คน ฯลฯ

ผู้ใดใช้กำลังทำร้ายผู้อื่นโดยไม่ถึงกับเป็นเหตุให้เกิด อันตรายแก่กายหรือจิตใจ ต้องระวางโทษจำคุกไม่เกินหนึ่งเดือน หรือปรับไม่เกินหนึ...

การลักทรัพย์ที่มีราคาไม่เกินหนึ่งพันบาทเป็นความผิดลหุโทษ มีโทษปรับไม่เกินหนึ่งหมื่นบาท

ดูหมิ่นซึ่งหน้า: ด่า/เหยียดหยาม/ดูถูกต่อหน้า — จำคุก ≤ 1 เดือน / ปรับ ≤ 10,000 ต่างจากหมิ่นประมาท (ม.326) ที่เป็นการใส่ความ

ผู้ใดเก็บได้ทรัพย์สินหายที่มีราคาเกินห้าร้อยบาทแล้วไม่คืนเจ้าของหรือไม่ส่งให้เจ้าพนักงาน มีโทษปรับไม่เกินหนึ่งพันบาท

การฉ้อโกงที่ทรัพย์สินหรือประโยชน์ที่ได้รับมีราคาไม่เกินหนึ่งพันบาท ถือเป็นความผิดลหุโทษ มีโทษปรับไม่เกินหนึ่งหมื่นบาท

มาตรานี้บัญญัติให้การยักยอกทรัพย์สินที่มีมูลค่าไม่เกินหนึ่งพันบาทเป็นความผิดลหุโทษ โดยมีโทษปรับสูงสุดหนึ่งหมื่นบาท

มาตรานี้กำหนดให้การกระทำที่ควรขายหน้าต่อหน้าสาธารณชน เช่น การเปลือยกายหรือกระทำการลามกอนาจาร เป็นความผิดลหุโทษ มีโทษปรับไม่เกินห้าพันบาท

ทะเลาะ/ต่อสู้กันในที่สาธารณะ — ปรับ ≤ 5,000 บาท ใช้กับ: ตีกันในห้าง ทะเลาะกันบนถนน